Μεταφράστε τη σελίδα

Αναζήτηση / Search

Socratic News


Are you interested in Democracy ?

InfoWar / Ὀσο εσύ κοιμάσαι ...

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΣΣΙΕΣ


ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΣΣΙΕΣ


Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΕΣΣΙΩΝ, ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΛΟΥΚΟΥΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΙΜΩΝΑ ΜΠΑΡ ΚΟΚΧΜΠΑ, ΕΠΝΙΞΕ ΑΡΚΕΤΆ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΑΙΜΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ



===========================
Οι σημειώσεις μου επί του άρθρου
===========================

Καταλάβατε τώρα τι σημαίνει θρησκευτική πίστη;

Λέτε οι χριστιανοί να αποδεχθούν τον Ιησού ως βοηθό του Ισλαμιστή σωτήρα; Λέτε οι Εβραίοι να αποδεχθούν έναν από αυτούς;

Γιατί ο κόσμος “πρέπει” να έχει ένα κυβερνητικό θώκο για να υπάρχει ειρήνη; Γιατί όλοι οι “πιστοί της αλήθειας” δεν έχουν αληθινά καταλάβει πως κάθε άνθρωπος, κάθε οικογένεια, κάθε τόπος, κάθε έθνος, κάθε ήπειρος έχει διαφορετικές απόψεις, ανάγκες και κατανοήσεις; Γιατί χρειάζεται ένας κοινός τρόπος να επιβληθεί σε όλους; Τι είδους φασιστικές απόψεις κρύβονται μέσα στο μεσσιανισμό κάθε θρησκευτικής διδασκαλίας;

Δεν κατάλαβαν οι άνθρωποι να ζουν με το διαφορετικό, το ακατανόητο, το ασύνδετο με τη δική τους εμπειρία. Φοβούνται τα διαφορετικά, τα καινούρια, τα ονομάζουν παράξενα, επικίνδυνα καιι εχθρικά προς τον ίδιο τρόπο διαβίωσης.

Αυτοί οι άνθρωποι μόνο με τη γλώσσα του φόβου καταλαβαίνουν, και με αυτή την “λογική” αναμένουν την απόλυτη εξουσία ενός και μοναδικού άρχοντα. Τον ονομάζουν Μεσσία ,Μόσια, Σωτήρα, Προφήτη, Απεσταλμένο του Θεού τους. Και όταν καταλαβαίνουν πως υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστεί ένας δικτάτορας / ηγέτης που θα “επιβάλλει την ειρήνη”, τότε τον φιλτράρουν από την θρησκευτική του δογματολογία, και εύκολα ο Θεόσταλτος Μεσσίας, Προφήτης και Σωτήρας, μετονομάζεται σε Αντίχριστο, Σατάν και Διάβολο. Δεν κατανόησαν οι θρησκευόμενοι ότι η ιδέα της Λύτρωσης τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην Δικτατορία επί της κάθε Πράξης και της Συνείδησης του Ανθρώπου.

Ονειρευόμενοι ανθρωποειδείς έμειναν οι λεγόμενοι “άνθρωποι” όταν αποθέσανε τα προβλήματα τους και τις επιθυμίες τους σε άλλους να τα “διορθώσουν”. Ο φόβος, η ασχετοσύνη, η απροσπάθεια, η ανεπιθυμία κατανόησης και ανάλυσης σε ατομικό αλλά και ομότιμα σε ομαδικό επίπεδο, προξενεί όνειρα και επιθυμίες που κάλλιστα ανήκουν στην ουτοπία αλλά ακόμα χειρότερα προξενούν επιθυμίες που υπάρχουν μέσα στα όρια των ικανοτήτων του ατόμου ή της ομάδος και δεν υπάρχει θέληση να εργαστούν προς την επιστημονική κατανόηση που θα επιφέρει επίλυση ή διέξοδο σε αυτά τα θέματα. Αντιθέτως οι απρόθυμοι βάζουν την ενέργειά τους στην “προσευχή” προς άλλες φανταστικές “ισχυρές υπάρξεις” κάνοντας τη νοητική κατάσταση τους χειρότερη αφού δε χρησιμοποιούν τις ικανότητες τους και δημιουργούν άρρωστες φανταστικές “συμμαχίες που πολεμούν υπερ των επιθυμιών” του καθενός.

Κατανοώ ότι χρειάζεται μεγάλη υπευθυνότητα και νοητική εργασία ώστε να αναλάβει ο καθένας άνθρωπος τις ευθύνες για τις ενέργειες, σκέψεις, επιθυμίες και συγκυρίες που έχει καθημερινά. Χρειάζεται να νιώθεις όχι μόνο υπεύθυνος γαι ότι κάνεις αλλά και υπόχρεος να κατανοείς με λογική και αποδείξεις μέσω έρευνας τη κάθε συγκυρία στη ζωή σου. Και ενώ στις επιθυμητές συγκυρίες, οι άνθρωποι απλοϊκά έμαθαν να το ονομάζουν τύχη, ευλογία και επιβράβευση και να μένουν μόνο ως “καλές αναμνήσεις” της ζωής και όχι να αναλύουν γιατί και πως έγινε αυτό το συμβάν, όταν οι συγκυρίες της ζωής είναι ανεπιθύμητες, τότε οι άνθρωποι τις ονομάζουν ατυχία, δοκιμασία, κατάρα, καλομελέτημα που είναι και αυτός ένας άλλος τρόπος εύκολης “δικαιολόγησης”, αποφεύγοντας και πάλι την ανάλυση των συνθηκών και παραμέτρων του γεγονότος ώστε να κατανοήσουν και να αναβαθμίσουν τις λογικές τους ικανότητες.

Οι παραπάνω “ενέργειες” αποφυγής ανάλυσης γεγονότων με στοιχεία, λέγεται δεισιδαιμονία, και αυτό είναι το καρκίνωμα της λογικής ικανότητας των ανθρώπων. Και ως καρκίνωμα, πρέπει να αναγνωρισθεί ως πρόβλημα από τον έχοντα τα συμπτώματα, να διαγνωσθεί από αναλυτικές μεθόδους (ψυχοϊατρική), και είτε να αφαιρεθεί με εκπαιδευτική μέθοδο επαναπρογραμματισμού της διαδικασίας σκέψης του έχοντος τα συμπτώματα, είτε να αφεθεί μέχρι να αλλοιώσει κάθε οδό σκέψης του ανθρώπου.

Η θρησκειολαγνεία, η φοβολαγνεία, ο φανατισμός, ο δογματισμός και η αδιαλλαξία είναι άρρηκτα συνδεμένες με το φόβο της αναγνώρισης του λάθους. Η υποψία ότι αυτό που κάνει ο άνθρωπος μπορεί να είναι εκτός λογικής και πραγματικότητος, εσωστρέφει το άτομο να αλλάξει τα κριτήρια δικαιολόγησης επιθυμιών και πράξεων, ώστε να ταιριάζουν και να βγάζουν ως “λογικό” αποτέλεσμα τις μέχρι τώρα επιθυμίες και συνήθειες, αντί να προσπαθήσει να κατανοήσει το περιβάλλον και να προσαρμόσει τις πράξεις και τις ενέργειές του προς αυτό.

Η φοβία της αναγνώρισης του λάθους, προξενεί τον επαναπρογραμματισμό δικαιολόγησης και το θέτει ως νοητική “αυτοάμυνα”, τη στιγμή που αυτή η ενέργεια είναι καθαρά πράξη απομόνωσης από το περιβάλλον και τα ερεθίσματα του προς αυτόν. Με απλά λόγια η κάθε αποφυγή αναγνώρισης λάθους είναι ένδειξη εσωστρέφειας και ψυχικής αδυναμίας.

Έτσι είναι κατανοητό ότι για να είναι κάποιος “άθεος”, και να αναγνωρίζει τα λάθη και τις ευθύνες των πράξεων του αλλά και να αναλύει τις συγκυρίες κάθε επιθυμητού ή όχι γεγονότος, χρειάζεται μεγάλη ψυχική και πνευματική δύναμη και διαύγεια.
Stendardo urbino retro
Stendardo urbino retro (Photo credit: Wikipedia)

Λέτε η ανθρωπότητα να φτάσει να έχει πολλούς “άθεους” που αναλύουν και είναι υπεύθυνοι για κάθε τι στη ζωή τους ή να υπάρχουν περισσότεροι θρήσκοι μοιρολάτρες και να περιμένουν να μάθουν “κατόπιν εορτής” το “θέλημα του θεού” τους;


Ο άνθρωπος απ την φύση του θέλει να μαθαίνει, να διεισδύει στα μυστήρια του σύμπαντος κόσμου, καθώς και να οργανώνεται και να αποχτά δυνάμεις.Αυτές του τις τάσεις τις εκδηλώνει με ποικίλους τρόπους κι αυτοί οι τρόποι άλλοτε είναι απλοί, άλλοτε φυσικοί κι άλλοτε μεταφυσικοί.
Η γνώμη μου είναι ότι ποικίλουν ανάλογα με τον άνθρωπο, τα πιστεύω του, τις αναζητήσεις του και τα επίπεδά του. Κατά την γνώμη μου όλα τα πεπλανημένα θρησκειολογικά συστήματα στηρίζονται στην ανθρώπινη εξυπνάδα, ενώ η θρησκευτική αναζήτηση του καθενός μας ίσως θα έπρεπε να είναι συγχρόνως στο λογικό και στο υπέρλογο , στο αισθητό και στο υπεραισθητό.
Η δική μου πάντως θρησκευτική συνείδηση έχει να κάνει με τα άδηλα και τα κρύφια.
Οσο για την μοιρολατρία που αναφέρεις ότι χαρακτηρίζει τους θρήσκους, θα έχεις διαπιστώσει κι ο ίδιος σε προσωπικό επίπεδο ότι πράγματα που μας συμβαίνουν δεν τα ορίζουμε και μόνο ως μοιρολατρικά μπορούμε να τα δεχτούμε.



Οι μεγάλες ανακαλύψεις σε θέματα υγείας και ψυχολογίας και άλλων επιστημών, έγιναν από αρνητές της μοιρολατρίας και αναζητητές αναπάντητων και άθετων ερωτημάτων, που τα έθεσαν και τα απάντησαν. 

Έτσι ξέρουμε ότι οι αρρώστιες προέρχονται από μικροοργανισμούς και από θεϊκές εντολές ή κατάρες ή ευλογίες. 

Έτσι ξέρουμε πως εργάζεται ο εγκέφαλος και ότι υπάρχουν θεϊκές σκέψεις πίστης στο ένα ημισφαίριο και αθεία στο άλλο ημισφαίριο. Έγιναν από τους αρνητές της μοιρολατρίας. 

Έτσι πετάμε πάνω από τα σύννεφα και κολυμπάμε κάτω από τα βάθη της αβύσσου. 

Έτσι κατανοούμε τα όρια του θανάτου και της ζωής, αρνουμενοι να δεχθούμε μοιρολατρικά όσα νομίζουμε ή μας βάλανε να νομίζουμε. 

Έτσι γινόμαστε αθάνατοι, σκορπόντας τη γνώση απλόχερα στην κοινωνία. 

Ο χριστιανισμός κατάφερε να μας παραδώσει από την τριλογία του Αισχύλου για τον Προμηθέα μόνο το έργο Δεσμώτης. Η αλήθεια είναι ότι ο Αισχύλος έγραψε τον Πυρφόρο και τον Λυόμενο. Σε εκείνα τα έργα ο Προμηθέας ήταν ο αρνητής της Μοίρας κατά των Ανθρώπων πρώτα και έτσι έπραξε κατά συνείδηση και όχι κατά μοιρολατρία, τιμωρήθηκε από τον Άρχοντα, αλλά επανήλθε Δοξαζόμενος και Αθάνατος ως Λυόμενος της Μοίρας και Αυτεξούσιος. Και αυτά τα έργα είναι που δεν ήθελαν οι χριστιανοί να γίνουν μαθήματα λεβεντιάς για τους Νέους. 

Οι Έλληνες πριν από χιλιάδες χρόνια ένιωθαν ισάξιοι με τους θεούς και ικανοί να γίνονται θεοί και ημίθεοι. Θεός = Δέος , άρα δεν είναι με το νόημα της χριστιανικής πολυθεΐας, παρά με την παρατήρηση ότι υπάρχουν πολλά άξια να μας προξενούν δέος. Διαβάστε Ηράκλειτο και δείτε ότι μέχρι τώρα δεν έχουν φτάσει στο επίπεδο νόησης ή κατανόησης των περί του Κόσμου στην επιστημονική κοινότητα. Έχουμε πάει περί τα τρεις χιλιάδες τουλάχιστον χρόνια πίσω ως Έλληνες και ως Ανθρωπότητα.

Σχετικά Άρθρα