Μεταφράστε τη σελίδα

Αναζήτηση / Search

Socratic News


Are you interested in Democracy ?

InfoWar / Ὀσο εσύ κοιμάσαι ...

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Inside the Saudi Kingdom (BBC Documentary)

Lionel Mill's film has unique access to Prince Saud bin Abdul Mohsen, one of the rulers of the rich, powerful and secretive Saudi royal family. This is a fascinating insight into the conflicts between tradition and modernity in one of the world's most conservative and autocratic countries.

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Φασιστοειδή αδηφάγα με μαύρα ρούχα σε δημόσιες διοικητικές θέσεις.

Father Ted: I'm not a fascist. I'm a priest. Fascists dress up in black and tell people what to do. Whereas priests...

...More drink?




Σεραφείμ: «Αν διαχωρίσετε Κράτος και Εκκλησία θα διεκδικήσω όλη την Πειραϊκή χερσόνησο»
Οι απειλές του γνωστού Μητροπολίτη με αφορμή την προσπάθεια του να οικοδομήσει κινηματογράφο-διατηρητέο μνημείο

Magnify Image
Με απειλές και αιχμές κατά του ΣΥΡΙΖΑ απαντά ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, στην προσπάθεια του δημοτικού συνδυασμού του Πειραιά «Το λιμάνι της αγωνίας» να αξιοποιήσει τον παλιό θερινό κινηματογράφο «Φαντάζιο», μετατρέποντας τον σε πολιτιστικό κέντρο και να μην επιτρέψει να οικοδομηθεί από τη Μητρόπολη. Η Μητρόπολη διεκδικεί την ιδιοκτησία του κινηματογράφου, κάτι όμως που αμφισβητεί ο συνδυασμός, επισημαίνοντας ότι οι νόμιμοι τίτλοι τους οποίους επικαλείται ο Μητροπολίτης, ώστε να εκδώσει οικοδομική άδεια στο οικόπεδο του κινηματογράφου, δεν υπάρχουν σε κανένα αρχείο.

 «Μετά από συστηματική έρευνά μας διαπιστώσαμε ότι οι νόμιμοι τίτλοι τους οποίους επικαλεστήκατε για την έκδοση οικοδομικής άδειας στο οικόπεδο του πρώην κινηματογράφου δεν υπήρχαν σε καμία αρμόδια αρχή ή δημόσια αρχείο», σημειώνει το «Λιμάνι της Αγωνίας». Στη συνέχεια στην ανακοίνωση επισημαίνεται, ότι ούτε σε συνάντηση με εκπροσώπους της Πειραϊκής Εκκλησίας παρουσιάστηκε κάποιος τέτοιος τίτλος. Επισημαίνεται επίσης ότι ο κινηματογράφος «Φαντάζιο» έχει χαρακτηριστεί δύο φορές διατηρητέο μνημείο από την πολιτεία «και η κρίση αυτή επικυρώθηκε και από το ΣτΕ, που ομοίως αποφάνθηκε επί των προσφυγών σας.»


Στη διαμάχη, ο Μητροπολίτης Πειραιώς απάντησε με μια επιστολή με την οποία καλεί τα μέλη του συνδυασμού να κοινωνικοποιήσουν πρώτα τα ιδιωτικά τους περιουσιακά στοιχεία ενώ στη συνέχεια βάζει στο «παιχνίδι» και τον ΣΥΡΙΖΑ, απειλώντας ότι αν έρθει στην κεντρική πολιτική σκηνή και επιδιώξει χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας, τότε η Εκκλησία θα προσφύγει στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και θα διεκδικήσει όλη την Πειραϊκή χερσόνησο.

Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:
᾿Εν Πειραιεί τη 21η Δεκεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Επί του ανακινουμένου συνεχώς θέματος από την δημοτική κίνηση «ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ» για την υπόθεση του πρώην θερινού κινηματογράφου ΦΑΝΤΑΖΙΟ επί της οδού Αφεντούλη που προφανώς για λόγους εντυπωσιασμού παρά τις σαφείς απαντήσεις του νομίμου ιδιοκτήτου του χώρου ΝΠΔΔ «Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς» επανέρχεται δι’ υστάτη φορά ενημερώνομε τους εκλεκτούς συμπολίτας μας: 1.Ο μικρός οικοπεδικός χώρος, όπου ευρίσκεται ο πρώην θερινός κινηματογράφος δεν ανήκει εις το Νομικό Πρόσωπο της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς αλλά αποτελεί κτήμα του Νομικού Προσώπου του Ι. Ναού Αγ. Σπυρίδωνος Πειραιώς και επομένως οι όποιοι ενδιαφερόμενοι για την νομιμότητα των τίτλων ιδιοκτησίας του χώρου δύνανται να απευθύνονται εις το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ι. Ναού Αγ. Σπυρίδωνος δι’ εγγράφου αιτήσεώς των διά να παρασχεθούν τα αιτούμενα στοιχεία, τα οποία ευρίσκονται εις το Υποθηκοφυλακείον Πειραιώς εις την μερίδα του ειρημένου ΝΠΔΔ. Η σύγχυσις μεταξύ χαρακτηρισμού ως διατηρητέου του μικρού κτίσματος, που ευρίσκεται εντός του οικοπεδικού χώρου και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος είναι πρόδηλος.

2.Οι αγαπητοί μετέχοντες του «λιμανιού της αγωνίας» ενδιαφερόμενοι για την κοινωνικοποίηση ως εκ του κειμένου των προκύπτει περιουσιακών στοιχείων της Ι. Μητροπόλεως για να αποδείξουν την ανιδιοτελή των ευαισθησία καλούνται πρώτον να κοινωνικοποιήσουν τα προσωπικά περιουσιακά των στοιχεία και μετά ταύτα να απαιτούν αυτό από τους άλλους.

3.Ο Ι. Ναός Αγ. Σπυρίδωνος Πειραιώς καθολικός διάδοχος της περιπύστου και ιστορικής Ι. Μονής Αγ. Σπυρίδωνος Πειραιώς έχει προσφέρει εις την πόλη του Πειραιώς τα πάντα και ειδικώτερα όλη την Πειραική χερσόνησο, η οποία από τον 10 αι. αποτελούσε περιουσιακό στοιχείο της περιωνύμου Ι. Μονής η οποία ήταν η μόνη παρουσία στην έρημη Πειραική χερσόνησο που είχε απωλέσει και το όνομά της και απεκαλείτο Πόρτο Λεόνε γεγονός που εσεβάσθη ακόμη και ο Τούρκος κατακτητής, έως το 1833 όταν ο Βαυαρός Αντιβασιλεύς Άρμαξμπεργκ την διέλυσε βιαίως όμου μετά ετέρων 437 Μονών και δήμευσε άνευ αποζημιώσεως την περιουσία της. Έτσι αναδημιουργήθηκε η πόλις του Πειραιώς και γι’ αυτό η πρώτη δημοτική αρχή το 1835 ανεκήρυξε ως πολιούχο της πόλεως τον ευεργέτη Άγιο Σπυρίδωνα. Εάν όμως επικρατήσουν κοινοβουλευτικώς εις την κεντρικήν πολιτικήν σκηνήν οι απόψεις του κομματικού σχηματισμού εις τον οποίον ανήκει πολιτικώς το «Λιμάνι της αγωνίας» περί χωρισμού Εκκλησίας και Έθνους, περί διακοπής της μισθοδοσίας του κλήρου κλπ, η προσφυγή εις το Ευρωπαικό Δικαστήριο θα είναι αναπόφευκτος και με δεδομένη την σχετική νομολογία του Ευρωπαικού δικαιοδοτικού αυτού οργάνου ο Ι. Ναός Αγ. Σπυρίδωνος Πειραιώς θα ευρεθή ιδιοκτήτης όχι μόνον των ολίγων τετραγωνικών μέτρων της οδού Αφεντούλη αλλά ολοκλήρου της Πειραικής χερσονήσου και να δούμε που θα τρέχει τότε το «Λιμάνι της αγωνίας».

4.Τέλος επειδή μπορεί κάποιος να διερωτηθή «μα καλά ισχύουν τίτλοι ιδιοκτησίας του 10ου αιώνος» θα πρέπει να ανοίξη τον Εισαγωγικό Νόμο του Αστικού κώδικα και να διαβάσει εις το άρθρο 51 την ισχύουσα ρύθμιση εις το δικαιικό μας σύστημα που επαναλαμβάνεται εις όλα τα αστικά δίκαια των κρατών δικαίου «Η απόκτηση κυριότητας ή άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος πριν από την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα (1946) κρίνεται κατά το δίκαιο που ίσχυε όταν έγιναν τα πραγματικά γεγονότα για την απόκτησή τους».
Ταύτα προς γνώσιν και συμμόρφωσιν.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ότι λάμπει στο El Dorado δεν είναι χρυσός

Chalkidiki Halbinsel
Chalkidiki Halbinsel (Photo credit: Wikipedia)

Ρεζίλι πανευρωπαϊκώς!


Ρεζίλι πανευρωπαϊκώς. Το Γαλλικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι France2, στην εκπομπή του: «Ειδικός απεσταλμένος», την Πέμπτη 20-12-2012 είχε μια εκπομπή για την Ελλάδα, με τίτλο: «Ελλάδα: Το μεγάλο ξεπούλημα».
Το κανάλι είναι πανεθνικής εμβέλειας και την συγκεκριμένη εκπομπή, εγκυρότατη, την βλέπουν εκατομμύρια τηλεθεατές.

Στα 25 περίπου λεπτά της εκπομπής γίνεται εκτενής αναφορά για τα περιουσιακά στοιχεία και την κληρονομιά 
που έβγαλε η χώρα μας κυριολεκτικά στο σφυρί (νησιά, λιμάνια, παλάτια, ακόμα και μεταλλεία), καθώς και για τις κακοδαιμονίες μας.

Το τελευταίο μέρος της εκπομπής (αυτό που προβάλλουμε) αφορά την πονεμένη ιστορία των μεταλλείων χρυσού στην Χαλκιδική και τον σκοτεινό ρόλο του Πάχτα σ’αυτήν.

Πόσα πήρες; Τον ρωτά η δημοσιογράφος κι αυτός εθίγη, η τιμή του δηλαδή (κυριολεκτικά, όπως επεσήμανε εύστοχα ένα άλλο blog) και σταμάτησε την συνέντευξη.

Απολαύστε την.
   ΠΗΓΗ


Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

ΘΕΑΓΗΣ - ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ


Η σύσταση της ψυχής χωρίζεται σε λογική, θυμικό και επιθυμητικό. Η λογική κυβερνάει τη γνώση, το θυμικό σχετίζεται με την παρόρμηση και το επιθυμητικό κυβερνάει τα συναισθήματα της ψυχής. Όταν αυτά τα τρία μέρη ενώνονται σε μια πράξη, εκδηλώνοντας μια σύνθετη ενέργεια, τότε η ψυχή φθάνει σε ομολογία και αρετή. Όταν ο στασιασμός τα χωρίζει, τότε εμφανίζεται κακία και δυσαρμονία. Η αρετή συνεπώς περιέχει τρία στοιχεία: γνώση, δύναμη και προαίρεση. Η αρετή της λογικής ικανότητας της ψυχής είναι η σοφία, η οποία είναι μια συνήθεια θεώρησης και κρίσης. Η αρετή του θυμικού μέρους είναι το θάρρος, δηλαδή η συνήθεια να υπομένουμε τα τρομερά πράγματα και να αντιστεκόμαστε σ' αυτά. Η αρετή του επιθυμητικού μέρους είναι η εγκράτεια, δηλαδή η μετριοπάθεια και ο περιορισμός των ηδονών που προέρχονται από το σώμα. Η αρετή της όλης ψυχής είναι η δικαιοσύνη, γιατί οι άνθρωποι πράγματι γίνονται κακοί είτε μέσω αχρειότητας είτε μέσω ακολασίας είτε μέσω φυσικής αγριότητας. Βλάπτονται μεταξύ τους εξαιτίας της κερδοσκοπίας, της ηδονής ή της φιλοδοξίας. Η αχρειότητα επομένως ανήκει πιο σωστά στο λογικό μέρος της ψυχής. Ενώ η σύνεση είναι παρόμοια με την καλή τέχνη, η αχρειότητα με την κακή τέχνη που επινοεί τεχνάσματα για να δράσει άδικα. Η ακολασία ανήκει στο επιθυμητικό μέρος της ψυχής, αφού η εγκράτεια συνίσταται στην καθυπόταξη και η ακολασία στην αποτυχία καθυπόταξης των ηδονών. Η αγριότητα ανήκει στο θυμικό μέρος της ψυχής, γιατί όταν κάποιος παρακινείται από κακές επιθυμίες, ικανοποιείται όχι όπως αρμόζει σε άνθρωπο αλλά σε ζώο, και αυτό ονομάζεται αγριότητα. Τα αποτελέσματα αυτών των διαθέσεων προκύπτουν επίσης από τα πράγματα χάρη των οποίων γίνονται. Η αχρειότητα, προερχόμενη από το λογικό μέρος της ψυχής, καταλήγει σε απληστία. Το λάθος του θυμικού μέρους είναι η φιλοδοξία, η οποία καταλήγει σε αγριότητα και καθώς το επιθυμητικό μέρος καταλήγει σε ηδονή, αυτό προκαλεί ακολασία. Όπως οι άδικες πράξεις είναι αποτέλεσμα πολλών αιτιών, το ίδιο και οι δίκαιες πράξεις· γιατί η αρετή είναι από τη φύση της ευεργετική και επικερδής, ενώ η κακία είναι κακοποιός και επιβλαβής. Αφού όμως ένα μέρος της ψυχής οδηγεί, ενώ το άλλο ακολουθεί και αφού οι αρετές και οι κακίες συνυπάρχουν σε αυτά, είναι φανερό ότι και όσον αφορά τις αρετές, επίσης μερικές ηγούνται και άλλες ακολουθούν, ενώ άλλες είναι σύνθετες. Εκείνες που ηγούνται, είναι αρετές τέτοιες, όπως η σοφία· εκείνες που ακολουθούν είναι αρετές τέτοιες, όπως το θάρρος και η εγκράτεια· και στις σύνθετες περιλαμβάνεται η δικαιοσύνη. Οι αρετές λοιπόν συνυπάρχουν στα πάθη, έτσι ώστε μπορούμε να αποκαλέσουμε αυτά τα τελευταία ύλη των πρώτων. Από τα πάθη το μεν ένα είναι εκούσιο και το άλλο ακούσιο· η ηδονή είναι εκούσια και ο πόνος ακούσιος. Οι άνθρωποι που διαθέτουν πολιτικές αρετές αυξάνουν και μειώνουν αυτά, οργανώνοντας τα άλλα μέρη της ψυχής σύμφωνα με εκείνο που κατέχει λογική. Το επιθυμητό σημείο αυτής της προσαρμογής είναι ότι η διάνοια δεν θα πρέπει να εμποδίζεται στην εκτέλεση του κατάλληλου έργου της, ούτε από έλλειψη ούτε από υπερβολή. Προσαρμόζουμε το λιγότερο αγαθό σε εκείνο που είναι περισσότερο αγαθό και στον κόσμο κάθε μέρος που είναι πάντα παθητικό, υφίσταται χάριν εκείνου το οποίο πάντα κινείται. Στην ένωση των όντων το θηλυκό υφίσταται χάριν του αρσενικού, γιατί αυτό το τελευταίο σπέρνει, γεννώντας μια ψυχή, ενώ το πρώτο μεταβιβάζει επίσης ύλη σε εκείνο το οποίο γεννιέται. Στην ψυχή το άλογο υφίσταται χάριν του λογικού μέρους. Η οργή και η επιθυμία οργανώνονται σε σχέση με το πρώτο μέρος της ψυχής· η πρώτη σαν ένας δορυφόρος και φύλακας του σώματος, η δεύτερη σαν ένας παρασκευαστής και χορηγός κάθε αναγκαίου. Η διάνοια, όντας εδραιωμένη στην ανώτερη κορυφή του σώματος και έχοντας μια θέα εκείνου που είναι από όλες τις μεριές λαμπερό και διαφανές, διερευνά τη σοφία των αληθινών όντων. Αυτή είναι πράγματι η φυσική λειτουργία της, να διερευνά και να κατέχει την αλήθεια και να ακολουθεί εκείνα τα όντα που είναι πιο έξοχα και σεβαστά από την ίδια. Γιατί η γνώση των θείων και πιο σεβαστών πραγμάτων είναι η αρχή, η αιτία και ο κανόνας της ανθρώπινης ευδαιμονίας. Οι αρχές όλων των αρετών είναι τρεις: γνώση, δύναμη και προαίρεση. Η γνώση πράγματι είναι εκείνη μέσω της οποίας συλλογιζόμαστε και διαμορφώνουμε μια κρίση των πραγμάτων η δύναμη είναι μια ορισμένη φυσική ρώμη από την οποία αντλούμε την υπόσταση μας και η οποία χαρίζει σταθερότητα στις πράξεις μας· και η προαίρεση είναι, θα λέγαμε, το χέρι της ψυχής το οποίο μας ωθεί να προσεγγίσουμε και να οικειοποιηθούμε τα πράγματα. Η ψυχή χωρίζεται στη λογική, το θυμικό και το επιθυμητικό. Η λογική ικανότητα κυβερνά τη γνώση, το θυμικό σχετίζεται με την παρόρμηση και το επιθυμητικό κυβερνά θαρραλέα τα συναισθήματα της ψυχής. Όταν αυτά τα τρία μέρη ενώνονται σε μια δράση, εκδηλώνοντας μια σύνθετη ενέργεια, τότε προκύπτει στην ψυχή ομολογία και αρετή. Όταν ο στασιασμός τα χωρίζει, τότε εμφανίζεται δυσαρμονία και κακία. Όταν η λογική ικανότητα επικρατεί του άλογου μέρους της ψυχής, τότε προκύπτει καρτερία και εγκράτεια· καρτερία, όταν κατεχόμεθα από πόνους και εγκράτεια, όταν κατεχόμεθα από ηδονές. Αλλά όταν τα άλογα μέρη της ψυχής επικρατούν του λογικού μέρους, τότε προκαλείται μαλθακότητα και ακράτεια· μαλθακότητα, γιατί αποφεύγουμε το μόχθο και ακράτεια, γιατί μας υπερνικούν οι ηδονές. Όταν όμως επικρατεί το καλύτερο μέρος της ψυχής, το κατώτερο ελέγχεται· το πρώτο οδηγεί και το δεύτερο ακολουθεί, ενώ και τα δυο συναινούν και συνομολογούν και τότε σε ολόκληρη την ψυχή γεννιέται η αρετή και η τέλεια αγαθότητα. Επίσης, όταν το επιθυμητικό μέρος της ψυχής ακολουθεί τη λογική, τότε γεννιέται η σωφροσύνη όταν αυτό συμβαίνει με το θυμικό, τότε γεννιέται η ανδρεία και όταν λαμβάνει χώρα σε όλα τα μέρη της ψυχής, τότε προκύπτει η δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη είναι εκείνη η οποία χωρίζει όλες τις κακίες και όλες τις αρετές της ψυχής μεταξύ τους. Η δικαιοσύνη είναι σαν ένα σύστημα και οργάνωση των μερών της ψυχής και τέλεια και υπέρτατη αρετή· σε αυτήν περιέχεται το καθετί, ενώ τα άλλα αγαθά της ψυχής δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς αυτήν. Γι' αυτό και η δικαιοσύνη κατέχει μεγάλη δύναμη τόσο μεταξύ των θεών, όσο και μεταξύ των ανθρώπων. Περιέχει το δεσμό μέσω του οποίου συνδέεται ολόκληρο το σύμπαν και επίσης εκείνον μέσω του οποίου συνδέονται οι θεοί και οι άνθρωποι. Μεταξύ των ουράνιων θεών ονομάζεται θέμις και μεταξύ των χθονίων ονομάζεται Δίκη, ενώ μεταξύ των ανθρώπων ονομάζεται Νόμος. Αυτά δεν είναι παρά σύμβολα και σημεία που υποδηλώνουν ότι η δικαιοσύνη είναι η υπέρτατη αρετή. Αλλά η αλήθεια διαπιστώνεται και από τα ονόματα: όταν η λογική της ψυχής μειονεκτεί αυτή η διάθεση ονομάζεται αφροσύνη όταν μειονεκτεί το θυμικό, ονομάζεται θρασύτητα ή δειλία· όταν μειονεκτεί το επιθυμητικό, ακράτεια. Όταν πάλι αμβλύνεται η λογική, το ονομάζουμε αφροσύνη· όταν οξύνεται, θράσος· όταν αμβλύνεται το επιθυμητικό, το ονομάζουμε φιληδονία· όταν οξύνεται, ακολασία και συνολικά ο συνδυασμός όλων, όταν δεν γίνεται με ορθολογισμό, ονομάζεται κακία. Αν αυτή η κακία προκαλείται από κάτι συγκεκριμένο, αποκαλείται ανοησία· αν προκαλείται από φόβο, δειλία· αν από ηδονές, ακολασία· αν από κερδοσκοπία, αδικία. Συνεπώς η αρετή, όταν συνίσταται στο συλλογισμό και την κρίση, ονομάζεται φρόνηση· όταν συνίσταται στην αντοχή φοβερών πραγμάτων, ονομάζεται θάρρος· όταν συνίσταται στην καταστολή των ηδονών, ονομάζεται εγκράτεια· και όταν σχετίζεται με την αποφυγή της βλάβης των άλλων, ονομάζεται δικαιοσύνη. Η υπακοή συνεπώς στην αρετή, σύμφωνα με την ορθή λογική, και η παρέκκλιση από αυτήν, αντίθετα προς την ορθή λογική, τείνουν η μεν προς την κοσμιότητα, η δε προς το αντίθετο της. Το δέον είναι αυτό που πρέπει να είναι. Δεν απαιτεί ούτε προσθήκη ούτε αφαίρεση, όντας όπως θα έπρεπε να είναι. Το μη δέον είναι δυο ειδών: η υπερβολή και η έλλειψη. Η υπερβολή είναι η περίσσεια του δέοντος και η έλλειψη είναι το λιγότερο του δέοντος. Η αρετή όμως είναι η κατοχή του δέοντος. Έτσι είναι ταυτόχρονα ακρότητα και μεσότητα. Είναι μεσότητα, επειδή βρίσκεται ανάμεσα στην υπερβολή και την έλλειψη· είναι ακρότητα, επειδή δεν δέχεται ούτε αύξηση ούτε μείωση, όντας ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι. Αφού όμως η αρετή του ήθους έχει σχέση με τα πάθη, από τα οποία υπέρτατα είναι η ηδονή και η λύπη, είναι φανερό ότι η αρετή δεν συνίσταται στην εκρίζωση των παθών της ψυχής, της ηδονής και της λύπης, αλλά στην εναρμόνιση τους. Γιατί ούτε η υγεία, που είναι ένας καλός συγκερασμός των σωματικών δυνάμεων, έγκειται στην αφαίρεση του ψυχρού και του θερμού, του υγρού και του ξηρού, αλλά στον κατάλληλο και συμμετρικό συγκερασμό τους. Γιατί η υγεία είναι μια συμμετρία όλων αυτών. Παρόμοια στη μουσική η αρμονία δεν βρίσκεται στην εξαίρεση του υψηλού και του χαμηλού τόνου, αλλά στον κατάλληλο συνδυασμό τους. Γιατί όταν αυτοί οι ήχοι συνταιριάζονται, τότε προκύπτει συμφωνία και η παραφωνία αποκλείεται. Επίσης το αρμονικό συνταίριασμα του θερμού και του ψυχρού, του υγρού και του ξηρού, προκαλεί υγεία και καταστρέφει την ασθένεια. Έτσι και στην ψυχή όταν συνταιριάζεται το θυμικό και το επιθυμητικό, τότε οι κακίες και τα άλλα πάθη εξαφανίζονται και δημιουργούνται οι αρετές και τα καλά ήθη. Το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό της ηθικής αρετής είναι η προαίρεση στα καλά. Γιατί η λογική και η δύναμη είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν και χωρίς την αρετή, η προαίρεση όμως είναι αδύνατον. Γιατί η προαίρεση δείχνει την ποιότητα του ήθους. Όταν η λογική επιβάλλεται πάνω στην παρόρμηση και στο συναίσθημα, τότε δημιουργεί εγκράτεια και καρτερία. Όταν όμως η λογική εκθρονίζεται από το άλογο μέρος της ψυχής, τότε προκαλείται ακράτεια και μαλθακότητα. Αυτές οι διαθέσεις της ψυχής είναι ημιτελείς αρετές και ημιτελείς κακίες. Γιατί είναι μεν υγιής η λογική, νοσεί όμως το άλογο μέρος της ψυχής. Και όσο η παρόρμηση και το συναίσθημα ελέγχονται και καθοδηγούνται από το λογικό μέρος της ψυχής, προκύπτουν οι αρετές, η εγκράτεια και η καρτερία. Όμως όταν αυτό επιτυγχάνεται με τη βία και όχι εκούσια, τότε προκαλούνται κακίες. Γιατί η αρετή πρέπει να κάνει τα δέοντα όχι με λύπη αλλά με ευχαρίστηση. Όταν πάλι η παρόρμηση και το συναίσθημα υπερτερούν της λογικής, προκαλούν μαλθακότητα και ακράτεια και προκύπτουν κακίες. Όταν τα πάθη υποχωρούν με λύπη και έχοντας επίγνωση της αμαρτίας, γιατί το μάτι της ψυχής είναι υγιές, τότε δεν έχουμε κακία. Είναι συνεπώς φανερό ότι η αρετή πρέπει εκούσια να εκτελεί τα δέοντα, γιατί το ακούσιο συνοδεύεται από τη λύπη και το φόβο, ενώ το εκούσιο δεν γίνεται χωρίς ευχαρίστηση και φιλοφροσύνη. Αυτά λοιπόν επιβεβαιώνονται και από την αιτία της διαίρεσης. Η γνώση και η αντίληψη των πραγμάτων είναι στοιχεία του λογικού μέρους της ψυχής, ενώ η δύναμη ανήκει στο άλογο μέρος, του οποίου στοιχείο είναι το να μην μπορείς να υπομένεις τους μόχθους ή να εξουσιάζεις τις ηδονές. Ενώ η προαίρεση υπάρχει και στα δυο, δηλαδή στο λογικό και στο άλογο μέρος της ψυχής, γιατί συστατικά της είναι η διάνοια και η όρεξη (κλιση,ποθος) και η διάνοια είναι λειτουργία του λογικού μέρους της ψυχής, ενώ η όρεξη του αλόγου. Συνεπώς κάθε αρετή έγκειται στην αμοιβαία προσαρμογή των μερών της ψυχής, ενώ το εκούσιο και το προαιρετικό είναι οπωσδήποτε στοιχεία της αρετής. Γενικά επομένως η αρετή είναι κάποια αρμονική συνένωση των άλογων μερών της ψυχής με το λογικό. Και η συνένωση αυτή επιτυγχάνεται μέσω της αποδοχής του ορίου του δέοντος στην ηδονή και στη λύπη. Γιατί η αληθινή αρετή δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η συνήθεια του δέοντος. Το δέον είναι αυτό που πρέπει να είναι και το μη δέον αυτό που δεν πρέπει να είναι. Το μη δέον όμως έχει δυο είδη· την υπερβολή και την έλλειψη. Υπερβολή είναι το περισσότερο του δέοντος και έλλειψη είναι το λιγότερο του δέοντος. Αφού όμως το δέον είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να είναι, μπορεί να βρίσκεται στο άκρο και στο μέσον. Βρίσκεται στο άκρο, γιατί δεν χρειάζεται ούτε προσθήκη ούτε αφαίρεση ενώ στο μέσον βρίσκεται, επειδή είναι μεταξύ της υπερβολής και της έλλειψης. Το δέον και το μη δέον έχουν μεταξύ τους την ίδια σχέση που έχει το ίσο με το άνισο, το συντεταγμένο με το άτακτο και τα δυο αυτά είναι το πεπερασμένο και το άπειρο. Έτσι τα μέρη του ανίσου έχουν ένα λόγο προς το μέσον και όχι μεταξύ τους. Για παράδειγμα, αμβλεία γωνία λέμε τη γωνία που είναι μεγαλύτερη από την ορθή, ενώ οξεία λέμε εκείνη που είναι μικρότερη από την ορθή. (Σε έναν κύκλο) μεγαλύτερη είναι η ευθεία από τις ακτίνες που σύρονται από το κέντρο. Και μακρότερη ημέρα είναι εκείνη που είναι μεγαλύτερη από την ημέρα της ισημερίας. Επίσης, η υπερβολική θερμότητα ή ψυχρότητα προκαλεί ασθένειες. Το θερμότερο είναι το περισσότερο του κανονικού και το ψυχρότερο είναι το λιγότερο του κανονικού. Η ίδια αναλογία ισχύει και σχετικά με την ψυχή και τη διάθεση της. Η θρασύτητα, για παράδειγμα, είναι μια υπερβολή του δέοντος στην αντιμετώπιση των δυσκολιών, ενώ η δειλία είναι η έλλειψη του δέοντος. Ασωτία πάλι είναι η υπερβολή του δέοντος στις χρηματικές δαπάνες, ενώ φιλαργυρία είναι η έλλειψη του. Οργή είναι η υπερβολή του δέοντος στην ορμή του θυμού, ενώ αναισθησία είναι η αντίστοιχη έλλειψη. Η ίδια αναλογία υπάρχει και στις άλλες διαθέσεις της ψυχής. Αφού λοιπόν η αρετή είναι η συνήθεια του δέοντος, πρέπει να είναι και η μεσότητα των παθών, δηλαδή να μην είναι ούτε χωρίς πάθη, ούτε με έντονα πάθη. Γιατί η απόλυτη έλλειψη πάθους κάνει την ψυχή χωρίς παρόρμηση και ενθουσιασμό για το καλό, ενώ τα έντονα πάθη την κάνουν ακαταλόγιστη. Το πάθος λοιπόν πρέπει να ακολουθεί την αρετή, όπως η σκιά και το περίγραμμα των εικόνων στη ζωγραφική. Γιατί η ζωντάνια και η λεπτότητα και η μίμηση του φυσικού πετυχαίνονται κυρίως με τις σκιάσεις και τον κατάλληλο συνδυασμό των χρωμάτων. Τα πάθη της ψυχής είναι κάτι ζωντανό και ενυπάρχουν στην παρόρμηση και στον ενθουσιασμό της φυσικής αρετής. Γιατί η αρετή γεννιέται με τα πάθη και αναπτύσσεται μαζί με αυτά, όπως η ωραία αρμονία παράγεται από τον οξύ και το βαρύ ήχο, και το εύκρατο παράγεται από το θερμό και το ψυχρό και το ισόρροπο από το βαρύ και το ελαφρύ. Δεν πρέπει επομένως να αφαιρέσουμε τα πάθη της ψυχής και κάτι τέτοιο δεν είναι ωφέλιμο, αλλά πρέπει να τα συνταιριάξουμε με τη λογική σύμφωνα με τις απαιτήσεις του δέοντος και του μετρίου.

NewsIt.gr: Άστεγοι ζουν σε σπηλιές

Goodnight.
Goodnight. (Photo credit: Gabba Gabba Hey!)
Δεν πειράζει ..., είμαστε όμως στο ευρώ!
Ζήτω το Ευρώ, οι δανειστές, οι τοκογλύφοι, οι τραπεζίτες, οι βουλευτές, οι Γερμαναράδες και ζήτω και ο πολυπολιτισμός με τους εκατομμύρια λαθρομετανάστες! Ας είναι όλοι αυτοί καλά και ας είμαστε εμείς σε ευρω-σπηλιές! Όλα καλά!!!


Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

The Art of Innovation: Dimis Michaelides at TEDxGramercy

Dimis Michaelides

Consultant, author and magician, Dimis has inspired innovation world-wide.

The Art of Innovation

Recognizing the multidimensional nature of innovation and with a touch of magic, Dimis calls for action at different levels to embed innovation in the DNA of organizations.

About TEDx, x = independently organized event

In the spirit of ideas worth spreading, TEDx is a program of local, self-organized events that bring people together to share a TED-like experience. At a TEDx event, TEDTalks video and live speakers combine to spark deep discussion and connection in a small group. These local, self-organized events are branded TEDx, where x = independently organized TED event. The TED Conference provides general guidance for the TEDx program, but individual TEDx events are self-organized.* (*Subject to certain rules and regulations)


Neil deGrasse Tyson - World to End In 2012... or Not (english & greek subs)

Buon Natale !!! Wish you all my friends a very...
Image by Lorenzoclick via Flickr
Bad time stories !!!

Dubai's Dirty Little Secret

Dubai - hostel for Pakistani workers
Dubai - hostel for Pakistani workers (Photo credit: CharlesFred)
How rich people pay their way into slavery and death of poor workers in luxurious Dubai lifestyle.








Η απομυθοποίηση των "ιερών κειμηλίων"

Strange fake relic arch
Strange fake relic arch (Photo credit: brockvicky)
Μια από τις παλαιότερες απάτες της οργανωμένης θρησκείας είναι αυτή του τιμιου σταυρου που συνεχίζει μέχρι σήμερα να προκαλεί φρενίτιδα και αυταπάτες στο χριστιανικό ποίμνιο.Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει και άλλες διαχρονικές απάτες όπως αυτή του αγίου δισκοπότηρου,της ιεράς σινδόνης,της ιερης ξιφολόγχης κτλ


ΤΟ ΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ.

Ελληνισμός

ΙΤΣΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: Η ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΗΡΩΑ


itsios



Συντάχθηκε απο τον/την Makelaris Στις 06 Απριλίου 2012 - 09:14.

ΟΧΥΡΟ Π8


Ο Ουϊνστον Τσώρτσιλ είχε πει το ιστορικό "οι ήρωες πολέμανε σαν ΄Έλληνες". Όπως φάνηκε βέβαια εκ των υστέρων δεν ήταν μόνο αναγνώριση του αγώνα των Ελλήνων ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα,αλλά και εκδήλωση της ανησυχίας του,γι΄ αυτό το λαό που στα πολύ δύσκολα με κάποιο μαγικό τρόπο αφυπνίζεται,ενώνεται,πολεμά μέχρι θανάτου για την εθνική του αξιοπρέπεια. Γι΄ αυτό και αμέσως μετά τα καλά και θερμά του λόγια, ο Τσώρτσιλ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εθνικό διχασμό που ακολούθησε το τέλος της Κατοχής.



Δεν γνωρίζουμε αν ο Βρετανός πρωθυπουργός είχε στο μυαλό του κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που τον έκανε να εκφράσει το θαυμασμό του για τη μαχητικότητα των Ελλήνων. Δεν γνωρίζουμε αν είχε ακούσει ποτέ την ιστορία ενός Έλληνα λοχία που έχοντας απέναντί του τη πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή της εποχής, έμεινε μόνος του μέσα σ΄ ένα πολυβολείο και "έριξε" 38.000 σφαίρες εναντίον των Γερμανών εισβολέων! Σταμάτησε όταν του τελείωσαν οι σφαίρες και αφού είχε προξενήσει απίστευτες απώλειες στους Γερμανούς!



Η ιστορία του λοχία Δημήτρη Ίτσιου και το τραγικό του τέλος είναι ίσως το καλύτερο μήνυμα αυτή την ημέρα μνήμης. Και είναι ένα μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να σκύψεις,αν δεν το επιτρέψεις εσύ ο ίδιος.



6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941



Ο Δημήτριος Ίτσιος γεννήθηκε το 1906 στην ακόμα σκλαβωμένη τότε Μακεδονία από Βλάχους γονείς. Παντρεύτηκε την Άννα Κ. Νανοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Αναστάση. Με την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο Μπέλες, πάνω από το χωριό του, τα Άνω Πορόια Σερρών.



Εκεί επάνω, στην κορυφογραμμή του Μπέλες, ήταν στημένα τα πρώτα πρόχειρα φυλάκια της προκάλυψης της «γραμμής Μεταξά». Λίγο πιο κάτω, σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από την οροθετική γραμμή, βρίσκονταν τα εννέα σκυρόδετα ελληνικά πυροβολεία, στημένα κατά μήκος της δεύτερης αμυντικής γραμμής. Οι υπερασπιστές των πυροβολείων, είχαν εντολή να αμυνθούν ώσπου ο στρατός του υποτομέα Ροδοπόλεως να συμπτυχθεί χωρίς απώλειες προς τα Κρούσια κι αμέσως μετά, να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις θέσεις τους με κανονική υποχώρηση, έχοντας ως πλεονέκτημα την άριστη γνώση της περιοχής.



Ο Ίτσιος κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8. Η ώρα είναι 5.15΄ όταν ψηλά στην «Ομορφοπλαγιά» του Μπέλες η πιο τέλεια πολεμική μηχανή της εποχής αρχίζει το καταστροφικό της έργο. Το πρώιμο γλυκοχάραμα έρχεται συντροφευμένο από ομοβροντίες Γερμανικών πυροβόλων, όλμων και πολυβόλων. Αρχίζει η επίθεση. Ανταπαντούν οι υπερασπιστές της προκάλυψης. Τα μάτια του Ίτσιου και των συντρόφων του κατακόκκινα απ' την ολονύχτια αγρυπνία ερευνούν πόντο - πόντο το έδαφος μπροστά τους. Με το δάχτυλο στην σκανδάλη είναι έτοιμοι να αντιτάξουν σκληρή αντίσταση στην ιταμή επίθεση. Η προκάλυψη αντιστέκεται ηρωικά.



Ο ήλιος, στις πλαγιές του Μπέλες, αρχίζει σιγά - σιγά το καθημερινό του ανηφόρισμα. Κάποια στιγμή ακούγεται βόμβος αεροπλάνων. Τρία ή τέσσερα «στούκας» πλησιάζουν την περιοχή και ξερνούν σίδηρο και φωτιά. Στη σφοδρότητα των επίγειων και ουράνιων επιθέσεων δεν αντέχει άλλο η προκάλυψη. Αναδιπλώνονται οι υπερασπιστές της πρώτης γραμμής.



Έρχεται η σειρά των πολυβολείων. Θερίζουν τα πολυβόλα τους. Ατσάλινοι οι υπερασπιστές τους καθηλώνουν τους Γερμανούς. Τα αεροπλάνα βουτούν και ξαναβουτούν με λύσσα σκορπώντας φωτιά και όλεθρο. Τα οχυρά αντιστέκονται. Οι υπερασπιστές των πολυβολείων ποτίζουν με το αίμα τους τα ιερά χώματα της γενέθλιας γης.



Σταδιακά τα ελληνικά πυροβολεία Π3, Π4, Π5 και Π9, σιγούν. Ακολουθεί το Π6 που, περικυκλωμένο από τον εχθρό, έπειτα από σθεναρή αντίσταση, καταλαμβάνεται το μεσημέρι... Τα πυροβολεία Π7 και Π8, όμως, συνεχίζουν να μάχονται. Μέσα, βρίσκονται Έλληνες με ψυχή, θρεμμένοι με τα ιδεώδη της ελευθερίας, με τα ιδανικά της αυτοθυσίας. Έλληνες, που δε διαπραγματεύονται ούτε μια σπιθαμή ελληνικής γης... Γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ελπίδα γι' αυτούς. Αλλά, δεν τους νοιάζει. Το πυροβολείο Π8, έχει στη διάθεσή του 38.000 φυσίγγια, που οι υπερασπιστές του είναι διατεθειμένοι να τα «ξοδέψουν» με τη «δέουσα τσιγκουνιά».



Κάποια στιγμή ο λοχίας Ίτσιος βλέποντας το μάταιο της θυσίας, διατάζει τους στρατιώτες της μονάδας του να εγκαταλείψουν το Π8. Ο ίδιος θα μείνει και θα προσπαθήσει να καλύψει μόνος του την σωτηρία τους. Μερικοί υπακούουν. Οι Ανωπορογιώτες όμως μένουν. Φίλοι και σύντροφοι στις δουλειές και στα γλέντια στο χωριό. Πιστοί συμμαχητές του τώρα στο Π8 στην απόφασή του για αντίσταση μέχρις εσχάτων. Στη θυσία.



Μεθυσμένος ο Ίτσιος από τους καπνούς και τη βαριά μυρωδιά της μπαρούτης, αλλά και σε κατάσταση έκστασης, αποκρούει με το πολυβόλο του τις λυσσασμένες απόπειρες των Γερμανών για κατάληψη του οχυρού του. Γυαλίζουν τα κράνη των σκοτωμένων Γερμανών στρατιωτών της Βέρμαχτ στον απριλιάτικο ήλιο. Οι επιθέσεις συνεχίζονται, πληθαίνουν, σκληραίνουν. Μα ο Ίτσιος δε σταματά με το πολυβόλο του να σκορπά τον όλεθρο και το θάνατο στο Γερμανό εισβολέα. Όσο πιο πολύ κρατήσει στο μετερίζι του, τόσο ποιό ασφαλής θα γίνει η υποχώρηση των άλλων προς τα Κρούσια. Ούτε σκέψη για τη δική του σωτηρία με φυγή.



Η χαρά της θυσίας για την πατρίδα δίνει φτερά στην ψυχή, στα χέρια, στο πολυβόλο του λοχία. Οι άδειοι κάλυκες γεμίζουν τον ελεύθερο χώρο του πολυβολείου. Το τηλέφωνο με τη Διοίκηση από ώρα έχει σιγήσει. Κάποια στιγμή τελειώνουν τα πυρομαχικά. Αμέσως μετά ακολουθεί μια αλλόκοτη σιωπή. Οι Γερμανοί λουφάρουν. Αυτό φαίνεται, περίμεναν. Το τελείωμα των φυσιγγιών. Ο Λοχίας με τους συντρόφους του, γνωρίζουν πως έπραξαν το καθήκον τους. Πολέμησαν για την πατρίδα, για τις οικογένειές τους, τους φίλους τους. Ξέρουν πως μάλλον δεν θα ξαναδούν ποτέ τους δικούς τους ανθρώπους, για τους οποίους υπεραμύνθηκαν.



Με δυσκολία ανοίγουν τη βαριά σιδερόπορτα του φρουρίου τους. Τα άδεια φυσίγγια την έχουν φρακάρει. Σε λίγο βρίσκονται έξω. Στο γεμάτο από καπνούς, μυρωδιά μπαρούτης και θάνατο αέρα του βουνού.



Είναι προχωρημένο απόγευμα. Κράτησαν για καλά. Στην κατάσταση αυτή -μισοζαλισμένοι και ιδρωμένοι από την περίεργη σιωπή - ούτε που κατάλαβαν την περικύκλωσή τους, άοπλοι αυτοί, από ομάδα Γερμανών.



«Οι άνδρες, όσοι δεν εφονεύθησαν, συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι και μαζί μ' αυτούς κι ο Λοχίας Ίτσιος Δημήτριος, αρχηγός του Πυροβολείου Π8. Το πυροβολείον τούτο, δια του φοβερού, πράγματι, πυρός, επέφερεν εις τους Γερμανούς τεραστίας φθοράς. Δι' αυτό ο επικεφαλής αυτών Αξιωματικός, ζητάει να μάθει τον Αρχηγόν», μας πληροφορεί ο Συνταγματάρχης Γιακουμής στο πολεμικό του ημερολόγιο.



Ο επικεφαλής αξιωματικός σε άπταιστα Ελληνικά ζητά τον αρχηγό του φρουρίου Π8. Η σκηνή που ακολουθεί, ζωντανεύει, χωρίς υπερβολή, την Αλαμάνα με το Διάκο της πάνω στα Μακεδονικά βουνά. Ευθυτενής, με αγέρωχη αξιοπρέπεια χωρίς ίχνος πρόκλησης και ανόητης επίδειξης, κάνει ο Ίτσιος δυο - τρία βήματα μπροστά, χαιρετά στρατιωτικά το Γερμανό Αξιωματικό και με σταθερή φωνή αναφέρει:



- Ίτσιος Δημήτριος, λοχίας πεζικού.



Ξαφνιάζεται ο άλλος. Στα μάτια του εύκολα θα μπορούσε να διακρίνει κανείς το θαυμασμό του για το παλληκάρι.



- Συγχαρητήρια λοχία. Με τη γενναιότητά σου ζωντάνεψες εδώ πάνω, σε τούτα τα βουνά, την πανάρχαια ιστορία των προγόνων σου.



Αμέσως μετά του κάνει νεύμα να τον ακολουθήσει. Τον οδηγεί στο ξέφωτο μπροστά από το πολυβολείο, και δείχνοντας του τις δεκάδες των πτωμάτων των στρατιωτών του - πάνω από 200 κατά έγκυρη εκτίμηση - του λέει:



- Αυτό που βλέπεις λοχία είναι έργο δικό σου.



Ο Ίτσιος γαλήνιος σαν όλους τους πραγματικούς ήρωες απαντά λακωνικά:



- Έπραξα το καθήκον μου.



- Εσύ έπραξες το καθήκον σου. Τώρα η σειρά μου να «εκτελέσω» κι εγώ το δικό μου καθήκον.



Και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ελλήνων και Γερμανών στρατιωτών, βγάζει το πιστόλι του και στυλώνοντάς το στον κρόταφο του παλληκαριού τον εκτελεί εν ψυχρώ. Πέφτει άψυχο το παλληκάρι στα πόδια του εκτελεστή του. Μια αυλακιά άλικο αίμα πνίγει τα πρώτα αγριολούλουδα της «Ομορφοπλαγιάς» σημαδεύοντας τα όρια της γενναιότητας της πατριδολατρίας και της θυσίας από τη μια και της βαρβαρότητας, του φασισμού και της απανθρωπιάς από την άλλη. Ψυχρή, εγκληματική δολοφονία. Ο Γερμανός ήξερε καλά πως τη στιγμή εκείνη, διέπραττε ένα έγκλημα πολέμου, μια στυγνή κι αποτρόπαια δολοφονία, μπροστά στα απορημένα βλέμματα των δικών του στρατιωτών και στα γεμάτα πίκρα και αγανάκτηση βλέμματα των συμπολεμιστών του Ίτσιου. Γιατί, ο λοχίας τους, δεν έπεσε. Δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Έφυγε από τη ζωή άδικα, μια όμορφη Απριλιάτικη ημέρα στην καρδιά της άνοιξης...



Η θυσία του έχει καταγραφεί σε σχετική πολεμική έκθεση του 111/70 τάγματος Πεζικού, όπου μεταξύ των άλλων, αναφέρονται :



«....ο γενναίος Ίτσιος Δημήτριος με το σκληρό θάνατό του θα εισέλθει στο πάνθεον των ηρώων και η ιστορία θα αναγράφει το όνομά του προς παραδειγματισμό των επερχόμενων γενεών....»



Το πτώμα του, μαζί με αυτά των άλλων συμπολεμιστών του, ετάφη στην Ομορφοπλαγιά. Το 1946, η σύζυγός του, Άννα, μαζί με άλλους συγχωριανούς, ξέθαψαν και μετέφεραν τα οστά του και των άλλων πεσόντων στο Ηρώο του χωριού Άνω Πορόια. Είναι η χρονιά που απονέμεται μεταθανάτια στο λοχία ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας για τη γενναιότητα και το θάρρος του. Πολλά χρόνια μετά στήνεται στην «Ομορφοπλαγιά» και κοντά στο θρυλικό πλέον Π8 αναμνηστική στήλη, το δε στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του ονομάζεται «Στρατόπεδο Ίτσιου». Τέλος στις 10 Αυγούστου 1980, σε επίσημη τελετή γίνονται τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της κεντρικής πλατείας του χωριού Άνω Πορόια.



Σήμερα, επίκαιρα όσο ποτέ, ο ήρωας Δημήτριος Ίτσιος βροντοφωνάζει με τη χάλκινη σιωπή της προτομής του από την κεντρική πλατεία του Μακεδονίτικου κεφαλοχωριού, σε απόσταση αναπνοής από τα συμβατικά σύνορα του ασύνορου Ελληνισμού, ότι τα κόκκαλα των παλαιών και νέων Μακεδόνων ηρώων τσακίζουν αλύπητα τα βέβηλα χέρια φίλων και εχθρών, για όποια απόπειρα καπήλευσης της Ελληνικής ιστορίας.



- Ίτσιος Δημήτριος του Ευσταθίου...



- Παρών!



ΠΗΓΗ:http://www.poroia.de/bio.html



ΑΡΠΑΞΑΝ ΙΕΡΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΔΟΠΑΤΗΣΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟ. ΜΑΛΙ ΜΕ ΜΑΛΙ ΟΙ "ΘΕΟΥΣΕΣ" ΚΑΙ Τ'ΑΝΤΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΡΠΑΞΑΝ ΙΕΡΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΔΟΠΑΤΗΣΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟ. ΜΑΛΙ ΜΕ ΜΑΛΙ ΟΙ "ΘΕΟΥΣΕΣ" ΚΑΙ Τ'ΑΝΤΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΡΠΑΞΑΝ ΙΕΡΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΔΟΠΑΤΗΣΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟ. ΜΑΛΙ ΜΕ ΜΑΛΙ ΟΙ "ΘΕΟΥΣΕΣ" ΚΑΙ Τ'ΑΝΤΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Συντάχθηκε απο τον/την Makelaris Στις 22 Δεκεμβρίου 2012 - 12:50.


papades




Από τα γένια άρπαξε πλήθος κόσμου ιερέα και τον έριξε στο έδαφος, στη Ναύπακτο, έξω από το Επισκοπείο της πόλης. Αφορμή στάθηκε η κλήση για απολογία του Αρχιμανδρίτη Ιγνάτιου Σταυρόπουλου από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου, Ιερόθεο, καθώς έχει δοθεί η εντολή στον Αρχιμανδρίτη να μην Ιερουργεί στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως.



Ως όφειλε παρουσιάστηκε στο Επισκοπείο μαζί με άλλους Μοναχούς για να απολογηθεί όμως μόλις πληροφορήθηκαν οι κάτοικοι της Ναυπάκτου το λόγο που παρουσιάστηκαν οι Μοναχοί στη Μητρόπολη, ξεσηκώθηκαν και τουλάχιστον 150 άτομα περικύκλωσαν το Επισκοπείο Ναυπάκτου, φωνάζοντας να φύγει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος από τη Ναύπακτο ως ανεπιθύμητος και ως πολέμιος της Μονής Μεταμορφώσεως.



Τα αίματα άναψαν όταν εμφανίστηκε ο πατήρ Θεμιστοκλής και ο πατήρ Καλλίνικος, δεξί χέρι του Μητροπολίτου Ναυπάκτου. Το πλήθος άρπαξε από τα γένια τον π. Θεμιστοκλή πετώντας τον στο έδαφος, ο Ιερομόναχος Καλλίνικος πρόλαβε και τράπηκε σε φυγή.



Την ίδια ώρα ειδοποιήθηκαν Αστυνομικές δυνάμεις από το Αστυνομικό τμήμα Ναυπάκτου και με ενισχύσεις από την αστυνομία Μεσολογγίου για να προστατέψουν τον Μητροπολίτη.



patrastimes.gr



Enhanced by Zemanta

Κομματάρχες και πολιτική διαφήμιση

The island of Spinalonga (official name: Kalid...
The island of Spinalonga (official name: Kalidon) is located at the eastern section of Crete, near the town of Elounda. The name of the island, Spinalonga, is Venetian, meaning "long thorn", and has roots in the period of Venetian occupation. This location is also the setting for Victoria Hislop's bestselling novel The Island and Werner Herzog's experimental short film Last Words. (Photo credit: Wikipedia)
Συνταγή για καλοφουσκωμένα κόμματα και υπερχρεωμένα κράτη.

Ο Άη Βασίλης για ενήλικες, λέγεται κομματάρχης. Και είναι αυτοί που όλοι ονομάζουν παρακρατκούς , τους έχουν συνεργάτες για τις ανήθικες και αντικοινωνικές συναλλαγές, αλλά τους χαρακτηρίζουν άγνωστους και εχθρούς του κράτους, έχοντας υπ ' όψιν, τους κομματάρχες του αντίπαλου κόμματος και όχι τους συνεργούς στα δικά τους εγκλήματα.

Οι ιδιώτες είναι η πηγή εξουσίας των κομμάτων και όχι οι πολίτες. Και οι κομματάρχες είναι τα καρκινώματα της νεοελληνικής κοινωνίας



Enhanced by Zemanta

Αρχιμανδρίτης της Αρχιεποσκοπής Αθηνών τραβάει διακονία online


Greek Orthodox Priest (1878)
Greek Orthodox Priest (1878) (Photo credit: Wikipedia)
 Λέτε να ήταν άγνωστα τα έργα του στους συνεργάτες του πριν γίνουν δημόσια; Η υποκρισία δεν ανήκει μόνο σε εκείνον αλλά και σε όλους όσους τον καλύπτουν.

Μακελειό: Περιμένουμε την τιμωρία του

Εσπρέσσο - Ο πολιτικός μεσάζοντας και ανεχόμενος Ιεράρχης: Ο ισχυρός ζεν πρεμιέ της Αρχιεπισκοπής

sporeas.com

Enhanced by Zemanta