Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ετυμολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 4 Απριλίου 2015

Ετυμολογία και διαλεκτική εννοιολογία των λέξεων Αριθμός και Αριθμέω

Ετυμολογία και διαλεκτική εννοιολογία των λέξεων Αριθμός και Αριθμέω

Εκ του Αριθμέω πηγάζει μια εννοιολογική σημασία ως λογίζομαι ή μετρώ.

Αλλά αν λάβουμε υπ᾽ ὀψιν την λέξη ἲθμα που ορίζεται ως βηματισμός ή και κίνησις, σε συνδιασμό με το ἀρ (στερρητικό α και ρ για ροή ή ρυθμό ή κοινώς συνέχεια), τότε εξάγουμε το νόημα ότι η λέξη αριθμός και το ρήμα αριθμέω, έχουν το νόημα ότι βηματίζεις ή λογίζεις ή μετράς χωρίς σταθερά βήματα , κάτι που είναι αυτό που πρακτικά γίνεται με την χρήση των αριθμών, μιας και δεν υπάρχει ρυθμός σταθερός αλλά ούτε και σταθερός βηματισμός (ίθμα), και άρα έτσι κάθε τι σχετικό με την μέτρηση είναι εφικτό με την χρήση των Α-Ρ-ΙΘΜΩΝ και όχι με των Α-ΡΥΘΜΩΝ ή ΡΥΘΜΩΝ ή των Ρ-ΙΘΜΩΝ ή και ΗΘΜΩΝ (φίλτρων)

http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=a%29riqme%2Fw&la=greek&can=a%29riqme%2Fw0&prior=a)miqre/w&d=Perseus:text:1999.04.0058:entry=a)miqre/w&i=1#lexicon

http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=i%29%2Fqma&la=greek#lexicon

http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=h%29qmo%2Fs&la=greek#lexicon

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν : εξ αρχαίων παιγνίων ο λόγος

Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν,

from AFAIA by ENDYMION

Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν. Τι σημαίνει;

Μικροί είχαμε παίξει το γνωστό παιδικό παιχνίδι:

δύο ομάδες αντιπαρατιθέμενες, εναλλάξ

να εφορμούν η μία της άλλης ψελλίζοντας

ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι νομίζαμε

αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας

(μετέπειτα πήρε την μορφή:«έλα να τα βγάλουμε»)

«Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν,

ά μπε μπα μπλόν του κείθε μπλόν, μπλήν-μπλόν.»

Τι σημαίνουν αυτά;

Μα, τι άλλο, ακαταλαβίστικες παιδικές κουταμάρες,

θα ειπεί κάποιος. Όμως δεν είναι έτσι.

Ατυχώς, η Ελληνική, εδέχθη πλείστες όσες

προσβολές από εξελληνισμένους βαρβάρους,

Σλάβους, Τουρκόφωνους, Λατίνους κ.ά..,

που δεν κατανοούσαν την ελληνική -ούτε κάν

είχαν την φωνητική ανατομία που θα τους επέτρεπε

σωστές εκφωνήσεις φωνηέντων – εμιμούντο

τις φράσεις, παραφράζοντάς τις συχνότατα,

και έτσι διεστραμμένα και παραμορφωμένα, έφθασαν

μέχρι των ημερών μας, ώστε πλέον

να μη αναγνωρίζονται.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εισήχθησαν

εις την Ελληνική,

όροι, λέξεις και φράσεις,

ως μέσα από παραμορφωτικό κάτοπτρο είδωλα,

καθιστάμενα αγνώριστα στον απλό κόσμο.

Ας επανέλθουμε στο πιο πάνω.

Η όλη στιχομυθία, προήρχετο από παιδικό παιχνίδι

που έπαιζαν οι Αθηναίοι Παίδες (και ου μόνον),

και ταυτόχρονα εγυμνάζοντο στα μετέπειτα

αληθινά πολεμικά παιχνίδια.

Πράγμα απολύτως φυσικό, αφού πάντοτε

ο Αθηναίος Πολίτης ετύγχανε και Οπλίτης!

(βλέπετε παίζοντας και με τα γράμματα,

προκύπτουν συνδεόμενες έννοιες.Πολίτης – Οπλίτης)

Τι έλεγαν λοιπόν οι αντιπαρατιθέμενες

παιδικές ομάδες, που τόσον παραφράσθηκε

από τους μεταγενέστερους; Ιδού η απόδοση:

«Απεμπολών, του κείθεν εμβολών !!!…»

(επαλαμβανόμενα με ρυθμό, εναλλάξ

από την δήθεν επιτιθέμενη ομάδα)

Τι σήμαιναν ταύτα; Μα… απλά ελληνικά είναι!

“Σε απεμπολώ, σε αποθώ, σε σπρώχνω,

πέραν (εκείθεν) εμβολών σε (βλ. έμβολο)

με το δόρυ μου, με το ακόντιό μου!!!”

πηγή Ανιχνεύσεις

και Πηγή: ekorinthos.gr

http://kartson.blogspot.gr/2012/10/blog-post_3310.html

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Πληροφορίες για την Ελληνική γλώσσα που θα πρέπει να μας κάνουν υπερήφανους

Γράφει: Χριστίνα Παπαδάκη

12 Σεπτεμβρίου 2012

Βρήκαμε ένα άρθρο για την Ελληνική γλώσσα που σκεφθήκαμε ότι πρέπει να μοιρασθούμε μαζί σας και εσείς με όλους τους γνωστούς σας.
Είναι μία πλούσια, ανεπανάληπτη γλώσσα που θα πρέπει να μας κάνει υπερήφανους που την γνωρίζουμε, που την μιλάμε και που την μεταλαμπαδεύσαμε σε άλλους λαούς για να μιλούν και εκείνη τη δική τους γλώσσα αλλά με βάση τη δική μας. Διαβάστε τι έχει ειπωθεί.....
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (Guinness Book of Records)
Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Bill Gates, Microsoft)
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.....στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπωςάμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.
Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Διαβάστε περισσότερα ...

Τρίτη 24 Ιουλίου 2012

Παράδεισος: Ετυμολογία / A Brief Etymology of “Paradise” / Parthian "pairidaēza"

Authors: Gish, Dustin.

A Brief Etymology of “Paradise”

A study of the word “paradise” reveals a derivation from an ancient Persian word, pairidaēza (Old Persian paradayadam > Avestan Persian paridaida- , or pairidaēza; Median paridaiza- ; transliterated into ancient Greek paradeisos, and then Latin paradisus), a word formed by the combination of pairi-, “around or enclosing, as with a wall,” and diz, “to mould or to form”.

English: fragment of the manuscript "Codex Regius" (Photo credit: Wikipedia)

15 The word thus signifies a walled-in park of royal proportions. Within the embankments of the enclosure wild animals would be stocked and hunted, gardens and orchards cultivated, and a royal palace and pavilions on terraces built. To the ancient Persians the word ‘paradise’ was used as a regular noun, sometimes plural in number.

Passing to us through Latin, French, and Middle English, “paradise” came to be used with a strict sense of singularity – on account of the Christian association of it with the pre-lapserian “earthly paradise” of the Garden of Eden or with the post-redemption “celestial paradise” of the Kingdom of Heaven. It is difficult even to think of using the word as plural: ‘paradises’. This is because the two concepts of Eden and Heaven are not (cannot rightly be) articulated in terms suggesting more than one, which is to say, in terms of having a rival or another of its kind. Both concepts, however, do rely on the usual human understanding of a garden, albeit a perfected, divine one: an ideal place of harmony and repose, remote in both space and time, whence work and toil (human or divine) have been banished, since nature herself (by divine purpose) flourishes there beneficently and unaided. Our understanding and use of the word “paradise” thus refers to such perfection and desirability in a site as would seem to preclude its being used in the plural.

But this Christian connotation of uniqueness with respect to “paradise” does not follow from the use of the Hebrew word pardēs, meaning park or garden, in the Old Testament. Granted, the word does not appear there frequently; only three times: Nehemiah 2:8, Ecclesiastes 2:5,16 and Song of Songs 4:12-16. In each instance the word refers to a specific (not unique) lush enclosure whose bounty is cultivated and protected. There is no sense of exclusivity or singularity that is associated with it, however. Thus the Hebrew word remained (prior to the later rabbinical and apocalyptic Jewish commentaries that transformed it) similar in meaning to the equivalent word in Old Persian/Avestan, pairadaēza. Only in the New Testament did the Greek word paradeisos come to signify and describe a singular and heavenly realm. Notably, the Hebrew word does not appear at Genesis 2:8, as we might well expect.

=============

It was the Septuagint translation of the Pentateuch (completed in the mid-3rd century BCE) which consistently made use of the Greek word paradeisos, not only to render the three cases of pardēs but also to make reference to the ‘Garden’ of Eden in Genesis, now interpreted as ‘paradise’ lost (Revelations 2:7). In the New Testament, paradeisos referred to “celestial paradise” or Heaven (as, for example, in Luke 23:43 and II Corinthians 12:4; Tertullian, the Vulgate, and St. Jerome use the Latin cognate paradisus to describe both Heaven and Eden).18The original Greek word,as first used by Xenophon in his portraits of Cyrus the younger and Cyrus the Great, never really had such definitively other-worldly connotations.

Μετάφραση μέσω Google Translate:

Μια Σύντομη Ετυμολογία του "Παραδείσου" μια μελέτη της λέξης "παράδεισο" αποκαλύπτει μια παραγωγή από την αρχαία περσική λέξη, pairidaēza (Παλιά Περσικά paradayadam> Avestan περσική paridaida-, ή pairidaēza? Διάμεση paridaiza-? μεταφράστηκε στα αρχαία ελληνικά Παράδεισος, και στη συνέχεια τη Λατινική Paradisus), μια λέξη που σχηματίζεται από το συνδυασμό pairi-, "γύρω ή επισυνάπτοντας, όπως με έναν τοίχο," και Ντιζ, "στη φόρμα ή να διαμορφώσει". 15 Η λέξη σημαίνει τον τρόπο αυτό εντός των τειχών στο πάρκο της βασιλικής αναλογίες. Εντός των αναχωμάτων του περίβλημα άγρια ζώα θα πρέπει να αποθηκεύονται και να καταδιώκονται, κήπους και περιβόλια που καλλιεργούνται, και βασιλικό παλάτι και περίπτερα στις βεράντες χτισμένη. Στο αρχαίοι Πέρσες "παράδεισο" η λέξη που χρησιμοποιείται ως τακτικό ουσιαστικό, μερικές φορές τον πληθυντικό σε αριθμό.

Περνώντας σε εμάς μέσα από τα λατινικά, γαλλικά, αγγλικά και Μέσης, "παράδεισος" ήρθε να χρησιμοποιηθεί με ένα αυστηρό αίσθηση της μοναδικότητας - λόγω της χριστιανικής ένωσης με την προ-lapserian "επίγειο παράδεισο "του Κήπου της Εδέμ ή με τη μετα-λύτρωση" ουράνιο παράδεισο "του Βασιλείου των Ουρανών. Είναι δύσκολο ακόμη και να σκεφτεί τη χρήση της λέξης ως πληθυντικό: «παραδείσους». Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι δύο έννοιες της Εδέμ και Παράδεισος δεν είναι (δεν μπορούν να είναι σωστά) αρθρώνεται με όρους που υποδηλώνουν περισσότερες από μία, δηλαδή, από την άποψη της με τον αντίπαλο ή τον άλλο του είδους του. Και οι δύο έννοιες, Ωστόσο, μη βασίζεστε στη συνηθισμένη ανθρώπινη κατανόηση του κήπου, αν και τελειοποιηθεί, ένα θεϊκό: ιδανικός τόπος της αρμονίας και ηρεμίας, σε απομακρυσμένες χώρο και το χρόνο, απ 'όπου και το έργο του μόχθου (Ανθρώπινη ή θεία) έχουν εξοριστεί, επειδή η ίδια η φύση (από το θεϊκό σκοπό) ευδοκιμεί εκεί beneficently και χωρίς βοήθεια. Κατανόηση και η χρήση της λέξης "παράδεισο" παραπέμπει σε τέτοιες τελειότητα και τη σκοπιμότητα μιας τοποθεσίας, όπως φαίνεται να αποκλείει την χρήση της στο πληθυντικό.

Αλλά αυτή η χριστιανική έννοια της μοναδικότητας όσον αφορά την "παράδεισο" δεν προκύπτει από το χρήση των Pardes εβραϊκή λέξη, που σημαίνει πάρκο ή στον κήπο, στην Παλαιά Διαθήκη. Σύμφωνοι, η λέξη δεν φαίνεται να υπάρχουν συχνά? μόνο τρεις φορές: Νεεμίας 2:8, Εκκλησιαστής 2:5, 16 και Άσμα Ασμάτων 4:12-16. Σε κάθε περίπτωση, η λέξη αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο (όχι η μοναδική) καταπράσινο περίβολο η γενναιοδωρία των οποίων καλλιεργούνται και να προστατεύονται. Δεν υπάρχει καμία αίσθηση της μοναδικότητας ή αποκλειστικότητας που είναι που συνδέονται με αυτό, όμως. Έτσι, η εβραϊκή λέξη παρέμεινε (πριν από τη μεταγενέστερη και rabbinical αποκαλυπτική Εβραϊκή σχόλια που το μετέτρεψαν) παρόμοιο στην έννοια με την αντίστοιχη λέξη στην Παλιά Περσικά / Avestan, pairadaēza. Μόνο στην Καινή Διαθήκη οι Έλληνες Παράδεισος λέξη έρχονται να δηλώσουν και να περιγράψει ένα μοναδικό και ουράνια σφαίρα. Συγκεκριμένα, η εβραϊκή λέξη δεν φαίνεται στη Γένεση 2:8, όπως θα μπορούσε κάλλιστα να περιμένουμε. 17 Ήταν η μετάφραση των Εβδομήκοντα της Πεντατεύχου (ολοκληρώθηκε στα μέσα-3 ος αιώνας π.Χ.), η οποία γίνεται με συνέπεια τη χρήση των ελληνικών Παράδεισος λέξη, όχι μόνο για να καταστήσει τις τρεις περιπτώσεις Pardes αλλά και να κάνει αναφορά στην «Κήπο» της Εδέμ στη Γένεση, τώρα ερμηνευθεί ως χαμένο «παράδεισο» (Αποκ. 2:7). Στην Καινή Διαθήκη, ο Παράδεισος που αναφέρεται σε «παράδεισο ουράνιο" ή τον Ουρανό (Όπως, για παράδειγμα, στον Λουκά 23:43 και 12:04 Προς Κορινθίους Β? Ο Τερτυλλιανός, ο Vulgate, και ο Άγιος Ιερώνυμος χρησιμοποιούν τα λατινικά Paradisus παρεμφερές για να περιγράψει τόσο τον Ουρανό και Εδέμ). 18 Η αρχική ελληνική λέξη, όπως χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ξενοφώντα στα πορτρέτα του, ο Κύρος ο νεότερος και ο Κύρος ο Μέγας ποτέ, πραγματικά όπως είχε οριστικά άλλους-κοσμική χροιά.

=====================

Good News, Facebook! The Root Word for 'Paradise' Originally Meant 'Walled Garden'

Richard Mortel/Panoramio

I happened to be poking into the history of the word, "dough," and it turns out it derives its name from an Indo-European root ("dheigh") that meant "to form, to build." That got bent to mean wall (daēza) in an ancient Iranian language, including the walls that surrounded gardens (pairidaēza). Run a few permutations, described below, and Xenopohon ends up using the word "paradeisos," which he used to refer to the walled gardens of Persia. The word got applied to Eden in a key translation of the Bible, and voila, the modern meaning of paradise was born. Yes, I learned this key piece of tech trivia by reading the dictionary:

The old Iranian language Avestan had a noun pairidaēza-, "a wall enclosing a garden or orchard," which is composed of pairi-, "around," and daēza- "wall." The adverb and preposition pairi is related to the equivalent Greek form peri, as in perimeter. Daēza- comes from the Indo-European root*dheigh-, "to mold, form, shape." Zoroastrian religion encouraged maintaining arbors, orchards, and gardens, and even the kings of austere Sparta were edified by seeing the Great King of Persia planting and maintaining his own trees in his own garden. Xenophon, a Greek mercenary soldier who spent some time in the Persian army and later wrote histories, recorded the pairidaēza- surrounding the orchard as paradeisos, using it not to refer to the wall itself but to the huge parks that Persian nobles loved to build and hunt in. This Greek word was used in the Septuagint translation of Genesis to refer to the Garden of Eden, whence Old English eventually borrowed it around 1200.

File this one in your "humorous etymology" bookmark folder. Wait, you don't have one? Cretin.

Τρίτη 19 Ιουνίου 2012

καυλομύκητες , οἱ, / Cordyceps: attack of the killer fungi - Planet Earth Attenborough BBC wi...

English: Erich G. Vallery, USDA Forest Service - SRS-4552, United States parasitized by the fungus Cordyceps, order Clavicipitales (Photo credit: Wikipedia)

καυλο-μύκητες , οἱ, A. stalk-fungi, burlesque name in Luc.VH1.16.

Fungus Stalk - The Elder Scrolls Wiki

Sir David Attenborough and the Planet Earth team discover the weird world of the Cordyceps; killer fungi that invades the body of an insect to grow and diminish the insect population. Fascinating animal and wildlife video from the BBC. Epic natural world masterpiece: 'Planet Earth'.

καυλός , ὁ,

A. stem of a plant (opp. στέλεχος, of trees, Thphr.HP1.1.9), Epich.158, Ar.Eq.824 (anap.); κ. σιλφίου ib.894; ἢ σίλφιον ἢ ὀπὸς “ἢ κ.”Hp.Acut.37; called “ἐκ Κυρήνης κ.” Hermipp.63.4; “κ. ἐκ Καρχηδόνος” Eub.19; “κ. Λίβυς” Antiph.217.13, cf. 325; “κράμβης” BGU1118.12(pl., i B.C.), cf. Dsc.2.120, Archig. ap. Gal.13.331.

2. Hom. (only in Il.), spear-shaft, “ἐν καυλῷ ἐάγη δολιχὸν δόρυ” Il.13.162; κατεκλάσθη δ᾽ ἐνὶ καυλῷ ἔγχος ib.608; once of a sword-hilt, “ἀμφὶ δὲ καυλὸν φάσγανον ἐρραίσθη” 16.338.

3. of various tubular structures in animals, πτεροῦ καυλός quill part of a feather, Pl.Phdr.251b, cf. Arist. HA504a31;neck of the bladder, ib.497a20; duct of the penis, ib. 510a26; cervix uteri, ib.510b11; ovipositor of locusts, ib.555b21.

4. shank of a fish-hook, Opp.H.3.148.

II. vegetable of the cabbage kind, cole, kail, cauliflower, Alex.127.5, Anaxandr.41.58 (pl.), Eub.7.3 (pl.).

III. membrum virile, Hp.Int.14, D.S.32.11, Gal.UP14.12, Ruf.Onom.101, etc. (Cf. Lat.caulus, caulis, Lith. kaáulas 'bone'.)

μύκης [υ^], ητος (but Ion. gen. -εω Archil.47, acc. -ην Hecat.22 J. (-ῆν codd.), Nic.Fr.72.7; Dor. and Att. nom. pl.

A. “μύκαι” Epich.155, Thphr.Sign.42, Diocl.Fr.119; acc. pl. “μύκας” PSI6.620.31 (iii B. C.), censured by Phryn.178; dat. pl. “τοῖς μύκαις”Diph.Siph. ap. Ath.2.62c), ὁ, mushroom or other fungus, Epich. l. c., Antiph.188, 226.4, 227.11, Ephipp.27, Polioch.2.4,Thphr.HP1.1.11, PSIl.c., Nic.Al.525, Dsc. 4.82, Paus.2.16.3.

II. any knobbed round body, shaped like a mushroom,

1. chape or cap at the end of a scabbard, Hecat. l.c., Hdt.3.64, Paus. l.c.

2. membrum virile, Archil. l.c., Hsch.

3. fleshy excrescence, such as forms on wounds, Hp.Morb.2.50, Gal.17(1).703.

b. excrescence on trees, Thphr.HP4.14.3.

4. stump of an olive cut down, IG2.1055.43.

5. snuff of a lamp-wick, Ar.V.262, Thphr.Sign. l.c., Arat.976, Call.Fr.47, AP5.262 (Agath.).

6. μύκαι οἷς τὰ ἱμάτια βάπτουσι, dub. sens. in Zopyr. ap. Orib.14.62.1.— Fem. only in Epich.l.c. (where however οἷον αἰ μύκαι is prob. cj.) and Thphr.Sign.l.c. (Prob. cogn. with “μύξα” A.）

Κυριακή 17 Ιουνίου 2012

Ἂθεος, ἂδεος, ἀδεὴς (atheist) ετυμολογία

Battle at the ships, on a Greek sarcophagus, 225-250 AD. (Photo credit: Wikipedia)

ἀδεής (A), Ep. ἀδειής , ές: voc. ἀδεές [α_, i.e. ἀδϝεές]:—

A. fearless, εἴ περ ἀδειής τ᾽ ἐστί, of Hector, Il.7.117; “κύον ἀδεές” 8.423, Od.19.91: c. gen., “ἀ. θανάτου” Pl.R.386b, cf.Arist.EN1115a33; “ἐν θαλάττῃ καὶ ἐν νόσοις ἀ. ὁ ἀνδρεῖος” 1115b1.

2. without anxiety, secure, τὸ ἀ. security, Th.3.37; ἀ. δέος δεδιέναι to fear where no fear is, Pl. Smp.198a.

II. causing no fear, not formidable, “πρὸς ἐχθρούς” Th.1.36 (Comp.); “οὐ γὰρ ἀδεὲς τοῦτ᾽ ὑπολαμβάνω” D.16.22.

III. most common in Adv. ἀδεῶς without fear or scruple, confidently, Hdt.3.65, 9.109; “ἀ. τινὰ ὠφελοῦμεν” Th.2.40; “ἀ.περί τινος ἀποφαίνεσθαι” Pl.La.186d; “ἀ. πολιτεύεσθαι” Lys.24.25; “ἀ.” bibit Cic.Att.13.52: Comp. “-έστερον” Th.4.92.

2. with impunity, “μηνύειν” Id.6.27.

“δέη ἐπιπέμπει πολλὰ ὁ θεός” Lys.

The Antikythera Mechanism (Photo credit: Ars Electronica)

Εκ του άνωθεν κειμένου, κατανοούμε την παρουσίαση των μονοθεϊστών ως "αρχή σοφίας φόβος θεού", ως καθαρό ποίημα των αυτοκρατορικών κατασκευασμάτων οικονομικής και κοινωνικής διοίκησης και ελεγχου των μαζών.

Ο άθεος, άδεος, αδεής είναι ό σίγουρος , χωρίς φόβο αυτόνομος άνθρωπος , που ελέγχει το περιβάλλον του, παρά να φοβάται από απερίσκεπτες ιδέες ή σκέψεις.

Τον άθεο, δε μπορούν να τον ελέγξουν με φοβίες, νισκιώματα, φαντάσματα και
μεταθανάτιες τιμωρίες.

Ο άθεος γίνεται σκληρό καρύδι για τους φαφλατάδες πολιτικούς και παπατζήδες.

Οι πολιτικοί και οι θρησκευτικοί ηγέτες πουλούν μελλοντικά όνειρα, με τιμές και χρεώσεις τοις μετρητοίς σήμερα.