Μεταφράστε τη σελίδα

Αναζήτηση / Search

Socratic News


Are you interested in Democracy ?
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2018

Λόγος κατά δογματισμένων



Φαίνεται πως τα λόγια αυτά δεν είναι σπουδαγμένα,
παρά συναίσθημα πετούν και είναι φαντασμένα.
Οι Έλληνες υπέφεραν , σφαγιάσθησαν εδιωχθήκαν, 
φαντάσματα απέρημα, κακίστως τους αλώσαν.
Σχολές αλλού ανοίξανε, διδάξαν άλλα γένη,
το πνεύμα τους φυτέψανε σ᾽ όλης της Γης τα μέρη.
Τους κάναν κοψαχείλιδες , τους κάναν μονοχείρες,
αν δεν πιστεύανε θεούς που φέραν ερημίτες.
Κακό μαντάτο δόγματα να σέρνουν το μυαλό σου,
θάνατος στα εντόσθια, και νά σαι και το βιός του.
Σε Άραβες διδάξανε να είναι φιλοσόφοι,
και κείνους τους μαγάρισαν, μαίνοι δογματολόγοι.
Μές του Τολέδου βρήκανε, λαμπρή βιβλιοθήκη,
κ᾽ ήρθε ξανά να γενηθεί Προμήθεια η Νίκη.
Ζούμε εις Αναγέννησην Πατρώων Διδαγμάτων,
που είναι απλά ξεκάθαρα, ο θάνατος δογμάτων.

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2017

Περί της κοινωνικής συμπεριφοράς και των ειδών εξουσίας

Δεν μας φτάνουν οι εγγράμματοι και πονηροί εκεί που μας φτάσανε, τώρα εμφανίζονται οι αγράμματοι με τις <<καλές προθέσεις>> να μας <<γλυτώσουν>>.






Το γινόμενο σοβαρότητας επί της κοινωνικότητας των ατόμων τελικά τείνει πάντα προς το ΜΗΔΕΝ(ας)

Συμπεραίνουμε λοιπόν πως οι <<αγαθές>> προθέσεις μέσα από την τριβή του ατόμου στις κοινωνικές συμπεριφορές και τις άτυπες δομές εξουσίας, τείνουν να φθίνουν προς το μηδέν ενώ οι γνωσιακές δυνατότητες αυξάνονται.

Ενώ όσοι ανέβασαν τις γνωσιακές τους ικανότητες με ελάχιστη τριβή στις άτυπες δομές, έμειναν με τις <<αγαθές>> προθέσεις που όμως δεν αντανακλούν τις δομές εξουσίας των άτυπων κύκλων και έτσι χάνουν την εφαρμοστέα τους διάσταση.

Από την άλλη, οι τρίβοντες κατά κόρον την ζωή τους στις άτυπες δομές εξουσίας, γίνονται οι αγροίκοι απάνθρωποι και κοινωνιοπαθείς χαρακτήρες που δεν έχουν όρεξη να αναταθούν γνωσιακώς, μιας και λύσανε το ίδιον πρόβλημα πορισμού και μέσω του φοβιακού επιβλητισμού να κατέχουν θέσεις και επιθυμιες που είναι καταστροφικές για το κοινωνικό σύνολο.

Και φυσικά υπάρχουν οι εξαιρέσεις των γνωσιακώς αναβαθμισμένων και κοινωνικώς εντριβομένων σε κάθε είδος κύκλου και δομής εξουσίας (θεσμικές και άτυπες) που κρατήσαν το αδιάβροχον εκ της εκθέσεως τους εις το κάθε άτυπον σκέλος εξουσίας , και της σοβαροτάτης εκ θέσεως ευθύνης εις τα θεσμικά κέτρα εξουσίας, που όμως ελάχιστη είναι η επιρροή τους στα οικονομικά και τα διοικητικά, και αναζητούν να διδάξουν την κοινωνία με απτά παραδείγματα και στοιχεία από τις θεμικές αλλά και τις άτυπες μορφές εξουσίας. Είναι αυτοί που αναγνωρίζουν ότι ένα κοινωνικό θέμα ή πρόβλημα χρειάζεται κάθε μέλος της κοινωνίας να συμπράξει για να τεθεί λύσις, και πως οι γνώστες δεν είναι εκεί για να λύνουν προβλήματα από μόνοι τους.

Είναι σίγουρο πως οι έμπειροι γνώστες μπορούν να καθοδηγήσουν, αλλά ποτέ τους να επιβάλλουν δικτατορικώς τις κατανοήσεις και τις λύσεις, σε κοινωνικό επίπεδο. Αυτούς οι αγράμματοι τους κατηγορούν ότι συμπράττουν με τους πονηρούς, αφού δεν κάνουν εκείνοι μόνοι τους κάτι υπέρ των λοιπών μελών της κοινωνίας. Και αυτό χρησιμοποιεί η προπαγάνδα για να σπιλώσει κάθε δίκαιη επίλυση.

Βλέπεις ότι η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, σημαίνει την κατάλυση ενός ή περισσοτέρων άτυπων κύκλων εξουσίας που είναι και η πηγή και ο λόγος δημιουργίας ενός κοινωνικού προβλήματος.

Αλλά οι άτυποι κύκλοι εξουσίας, έχοντες χρήμα πλέον των ικανοτήτων τους, βασιζόμενοι σε αντικοινωνικές συμπεριφορές, χρησιμοποιούν το χρήμα για την επίτευξη και επέκταση των βλέψεων και τάσεων τους.

Και ποτέ δεν θα δεις λοιπόν ξεκάθαρα τα σύνορα της άτυπης με την θεσμική εξουσια, ούτε τα σύνορα της γνωσιακής με την αγράμματη αντικοινωνική συμπεριφορά, όσον αφορά τα επίπεδα ή τους χώρους εξουσίας.

Η διαφορά έγκειται πάντα στις προτεραιότητες τους είδους και του τρόπου επίλυσης τκάθε θέματος από το άτόμο: θέλει να είναι κοινωνικός και να λύνει τα προβλήματα με ιδιοτέλεια , με ανιδιοτέλλεια ή με κοινωνική συνοχή;

Σε αυτό το άρθρο, τα άτυπα κέντρα εξουσίας μπορεί να είναι κάθε τι αδιάφανο οργανόγραμμα όπως εξωθεσμικοί κύκλοι παραταξιακών συμφερόντων, εγκληματικές οργανώσεις, παραθρησκευτικές ομάδες, επιλεκτικές ομάδες με βαση την αφοσίωση και μόνο σε μια ομάδα, παραπολιτικες οργανώσεις που εξυπηρετουν ατζέντες εκτός θεσμών και νόμων όπως η αλλοίωση γεωπολιτικών δομών, και ότι δεν βλέπεις ή δεν ξέρεις αλλά ενεργεί συστηματικώς κατά των κοινωνικών δομών. Υπάρχει και περίπτωση δηλαδή μια θεσμική πηγή εξουσίας που πράττει ενάντια στις κοινωνικές δομές να χαρακτηρισθεί ώς άτυπο κέντρο εξουσίας.

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016

Τιτήναν Μεμνησόμενοι

ΣΥ ΟΜΑΙΜΕ ΤΙΤΗΝΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΕΩΣΦΟΡΕ
ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ ΤΕ ΚΑΙ ΙΗΤΩΡ ΝΟΑΝ ΜΕΤΑΛΛΑΝΤΑ ΠΥΡΗΤΩΡ
ΓΗΓΕΝΕ ΠΡΩΤΕ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΕ ΜΙΚΤΗ ΝΟΟΣ ΚΑΙ ΚΟΡΗΣ
ΣΕ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟ ΗΜΑΡ ΜΕΜΝΗΜΕ ΑΘΛΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΤΙΜΩΝΤΕΣ

ΕΛΘΕ ΑΠΟΔΗΜΕ ΟΛΥΜΠΟΥ ΠΑΓΟΥΣ ΣΥΝΘΛΙΨΕΙΣ ΚΡΟΝΙΟΥΣ
ΧΡΥΣΙΟΝ ΟΜΒΡΟΝ ΚΕΡΑΣΟΝ ΕΙΣ ΚΕΚΡΑΜΕΝΕΣ ΚΑΡΙΕΣ
ΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΟΝΥΜΗ ΜΑΤΕΡ ΣΟΥ ΝΑ ΔΡΟΣΙΣΕΙ 
ΠΑΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΝ ΕΙΣ ΚΝΩΣΣΙΝ ΝΑ ΟΔΕΥΕΙΝ

ΠΑΤΕΡ ΔΙΚΑΙΟΦΥΛΑΚΑ ΧΑΡΙΣΕ ΤΗΝ ΜΑΝΤΕΙΑΝ 
ΠΟΙΗΣΕ ΝΟΑΣ ΑΔΕΚΑΣΤΟΥΣ ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΧΝΟΥΣ ΑΙΩΝΙΩΣ
ΘΕΟΣ ΤΕ ΣΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΘΑΝΑΤΕ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ
ΕΙΣ ΤΑΡΤΑΡΟΥΣ ΣΕ ΔΕΣΑΝΕ ΑΝΟΗΤΟΙ ΠΥΡΟΣ ΧΡΗΣΤΕΣ

Η ΜΑΤΕΡ ΣΟΥ ΤΟ ΠΡΟΓΝΩΣΕ ΔΕ ΘΑ ΣΑΙ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΤΗΣ ΜΑΤΗΝ ΟΡΚΟΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΣΕΙΣ
ΚΑΘΕ ΝΟΗΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗΝ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΝ 
ΠΑΝΤΑ ΝΟΗΜΑ ΚΑΚΙΑ ΣΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΜΗΤΕ ΖΗΤΑΣ ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΕΙΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΝΗΡ
ΖΕΙΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΥΚΑΛΟΝ ΔΩΤΗΡ ΑΝΑΞΕΩΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
ΕΙΣ ΠΑΝ ΑΝΔΡΑΝ ΕΥΔΑΙΜΩΝ ΚΟΡΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΟΙΚΕΙΝ

ΟΥΤΟΣ Ο ΑΝΑΞ ΕΥΠΟΙΟΣ ΚΛΗΡΟΣ ΝΕΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


Κυριακή 27 Μαρτίου 2016

Λόγος κατά της "Γνώσεως έξ᾽ ἀποκαλύψεως"

Τι είναι Γνώση;

Ξεκινώντας από το αυτοαναφερόμενο ρητό:
<<Γνώσις είναι το να γνωρίζεις όσα γνωρίζεις και να γνωρίζεις όσα δεν γνωρίζεις>>
λαμβάνουμε μια ιδέα ότι η γνώση του καθενός έχει διαφορετικό επίπεδο και διαστάσεις.

 Ο καθένας μπορεί να έχει γνώσεις σε τομείς που άλλος δεν έχει ή και επίπεδο γνώσεων διαφορετικό από κάποιου άλλου ανθρώπου στον ίδιο τομέα.


Ο Kant όριζε την γνώση ως ένα σύνολο από αναπαραστάσεις, οι οποίες έχουν γεννηθεί στο εσωτερικό της συνείδησης και οι οποίες έχουν συγκριθεί και συνδεθεί μεταξύ τους. Οι αναπαραστάσεις σχηματίζονται από την ενεργοποίηση των δύο γνωστικών δυνάμεων της ανθρώπινης συνείδησης. Της αισθητικότητας και του νου ή λόγου. Οι δύο γνωστικές δυνάμεις οικειοποιούνται τις ιδιότητες των αντικειμένων, κι’ έτσι μεταφέρουν στο εσωτερικό της συνείδησης πληροφορίες σχετικά μ’ αυτά. Το σύνολο των πληροφοριών, που αποκτούμε χάρις στην δραστηριοποίηση των γνωστικών δυνάμεων της συνείδησής μας, είναι γνώση.

Ο Πλάτων περιγράφει κατά τρόπο συστηματικό την γέννηση της γνώσης ως μία συνολική διαδικασία, η οποία εκκινά από την επίδραση των αισθητών αντικειμένων του εξωτερικού κόσμου επί της αισθητικότητας ή αισθητικής δύναμης της συνείδησης (ψυχής) και ολοκληρώνεται με την εκφορά κρίσεων και τον σχηματισμό προτάσεων από τον νου ή λόγο.

Ο Αριστοτέλης, [2] θα θεωρήσει ότι το σημείο αφετηρίας απόκτησης των γνώσεων είναι η επίδραση του αισθητού αντικειμένου πάνω στην αισθητική δύναμη της συνείδησης. Η ενεργοποίηση της αισθητικότητας παράγει αισθητές εικόνες ή φαντασίες, όπως τις αποκαλεί, οι οποίες με την σειρά τους προκαλούν την δραστηριοποίηση του νου και την παραγωγή των εννοιών.

Άρα, η απόκτηση των γνώσεων παρίσταται ως μία συνολική διαδικασία, την οποία θα αποκαλούσαμε γνωστική διαδικασία (Ι), η οποία εκτυλισσόμενη μέσα στον χρόνο έχει ως σημείο αφετηρίας την γέννηση μέσα στην συνείδηση των αισθητών αναπαραστάσεων και κορυφούται με την νόηση (ΙΙ), από την οποία προκύπτουν οι έλλογες αναπαραστάσεις ή έννοιες.
(1)

Με απλά λόγια: Γνώση είναι η συνδιαστική διαδικασία που ενώνει τις εμπειρίες των εξωτερικών μας αισθήσεων σε χρήσιμες νοητικές διαδικασίες σκέψης που είναι ικανές να χρησιμοποιηθούν για κατανόηση και πρόβλεψη γεγονότων σε όμοιες ή παρόμοιες καταστάσεις. Η γνώση δηλαδή είναι χρήσιμη μόνο και μόνο όταν οι αισθήσεις μας είναι ενεργές και δεν εξαπατούνται από εσωτερικές εξκεφαλικές αυταπάτες ή αισθητικές απάτες που προέρχονται είτε από λανθάνουσες ικανότητες αίσθησης είτε από στοχευμένες εξαπατήσεις καθ᾽ ήμών από άλλους παράγοντες. Σε περίπτωση που υπάρχει παθογόνος εσωτερικός παράγοντας , οι "γνωσεις" του ατόμου είναι δύσκολο να επιβεβαιώνουν προβλέψεις και ακόμα πιο δύσκολο να διορθωθούν από τρίτους παράγοντες μέσω αποδεικτικών αντικειμενικών διαδικασιών. Στην περίπτωση όμως που οι παράγοντες αλλίωσεις της παρατήρησης και της προσπάθειας κατανόησης, υπάρχουν ελεγκτικές  μέθοδοι που επιτρέπουν την αντικειμενική παρατήσηση και καταγραφή αναγκάζοντας το φαινόμενο να επανεκτελεστεί κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες. Εκεί ακυρώνεται η κάθε κρυφή παραπλάνηση και εμφανίζεται κάτι που είναι επιβεβαιώσιμο δια της επαναλήψεως και έχοντας την καθαρότητα της εσωτερικής λήψεως των αισθήσεων μας, δίνεται η δυνατότητα να καταχωρούμε καθαρότερες εμπειρίες στις οποίες θα βασίσουμε την όλη διαδικασία κατανόησης μέσω στατιστικής ανάλυσης των μονίμων σχετικών φαινομένων και την σχετική ένταση τους, των τυχαίων φαινομένων και την σχετική ένταση τους και την σειρά με τις οποίες φαινομενικώς απαρτίζουν τις εμπειρίες μας που είναι σχετικές με το συγκεκριμένο θέμα παρατήσης προς κατάρτηση Γνώσης.

Αποτέλεσμα των καθαρών γνώσεων μας είναι η χρησιμότητα τους στην πρόβλεψη και πρόγνωση και προγραμματισμό ενεργειών για την επιτυχή πραγματοποίηση των σχεδίων μας.

Ένα άλλο αποτέλεσμα της καθαρής γνώσης είναι και η αναγνωρίσιμη ικανότης διδασκαλίας επί του συγκεκριμένου θέματος προς τρίτους άπειρους προς το θέμα και με το αποτέλεσμα της μεταμόρφωσης τους σε έμπειρους στο εν λόγω θέμα.

Και εδώ έρχεται η πρόθεση του κάθε δόγματος να προσπαθεί να πείσει ανθρώπους ότι υπάρχει ικανότης απόκτησης γνώσεως εξ᾽ αποκαλύψεως. Και υπάρχει εδώ το οξύμωρον ότι άνευ πολλαπλής εμπειρικής και συνδιαστικής μεθόδου και άνευ πειραματικής προβλέψεως και μετρικής συγκρίσεως των προβλεπομένων μετά των μετρημένων, υπάρχει δυνατότητα αντικειμενικής γνώσεως. Αυτό έγκειται σε μέγιστο βαθμό κατεστραμένης εσωτερικής ικανότητας καταγραφής αισθήσεων ή και ηθελημένης αυταπάτης μέσω της διαστροφής των αισθήσεων σε επιθυμικές συνειρμικές σκέψεις.

Κατά την βιολογική και νευρολογική ανατομία, η γνώση καταγράφεται σε νεύρωνες και με δένδρωνες προς σύνδεση μεταξύ νευρόνων, ώστε να κυκλοφορεί η νόηση με μορφή ηλεκτροβιοχημικών σημάτων.



Η παραλόγιση της εξ᾽ αποκαλύψεως δημιουργίας νευρονικών και δενδρονικών υλικών μέσα στον εγκέφαλο, αποτελεί τμήμα της ψυχικής ιατρικής και όχι της βιολογικής ανατομικής νευρολογίας και χαρτογράφισης του εγκεφάλου ενός ατόμου.

Οι παραλογίσεις τέτοιου είδους μπορούν να περιλάβουν και τις φαντασιώσεις τύπου <<ονειρομάθειας>> ή και <<επικοινωνίας με υπερφυσικές και παραφυσικές δυνάμεις>>.

Όσο και να φαίνεται λογικός ένας άνθρωπος σε πολλές καθημερινές ασχολίες του, δεν σημαίνει ότι δεν πάσχει και από φαντασιοπληξίες και άλογες ορμές σε μερικές άλλες επιθυμιολογικές καταστάσεις του. Σε περίπτωση που φανερωθεί η πεισματική εμμονή σε παράλογες <<εξηγήσεις>> ή και <<διδασκαλίες>> θα πρέπει να συμβουλευθείτε κάποιον ειδικευμένο ιατρό όσο και αν σας φαίνεται ότι είναι <<άκακες>> οι επιλογές εμμονής του ατόμου. Η πείρα δείχνει ότι η έγκυρη και πρόοιμη διάγνωση μπορεί να ιάσει ή και τουλάχιστον να αποτρέψει την διόγκωση των παρενεργειών του εγκεφάλου. (2) (3) και (4)

Η ανεπιθυμία μελέτης και παρατήρησης του πραγματικού και όχι του υποκειμενικού περιβάλλοντος είναι ψυχική πάθηση και δεν χωρά καμιά ίαση,  ενώ στις θεραπευτικές μεθόδους υπάρχουν τα ψυχοχαλαρωτικά σκευάσματα που μειώνουν τις ορμές φαντασιοπληξίας. (5) (6)






Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Ελευθερία των Ιδεών

ΑΝ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΑΝΩΤΕΡΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ 'Η ΚΑΙ ΟΠΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΤΟΤΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ
ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΕΚΕΙΝΗΣ

ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ;
ΠΟΥ ΘΑ ΕΒΑΖΕΣ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ; 
ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΗ, ΚΑΤΩΤΕΡΗ 'Η ΙΣΗ ΜΕ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΣΟΥ;
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ;


Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Περί ελευθερίας των Ιδεών Β.ΣΩΤΗΡΑΣ 12 Οκτωβρίου 2015

Περι ελευθερίας των Ιδεών.

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015

ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΑΡΤΑΡΩΝ

ΤΙ ΜΟΙ ΝΟΜΙΣΑΤΕ ΕΣΕΙΣ;
ΘΕΟΙΣ ΔΕΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΙΝ;
ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΕΤΟΚΕΝ
ΦΟΒΟΣ ΟΙΔΙΩΝ
ΔΕΙΜΟΣ ΑΟΙΔΙΩΝ
ΤΕΡΑΤΑ ΣΚΕΨΗΣ ΑΛΟΓΗΣ
ΣΕΜΑ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑ ΕΙΣ ΝΟΥΝ
ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΜΗ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΧΡΕΙΝ
ΠΑΡΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΡΜΩΜΕΝΑ
ΛΟΓΟΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΙ
ΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
ΧΡΟΝΟ ΜΗΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΙ
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΠΟΛΥΟΝΤΑ
ΕΙΣ ΤΑΡΤΑΡΟΝ ΕΞΟΡΙΖΕΙ

ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Τρόμου τα Επιμήθεια

Ο ΤΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΤΡΟΜΑΞΕΣ ΜΕ ΤΡΟΜΟ ΤΟΝ ΣΚΕΠΑΖΕΙ
ΚΑΙ ΑΠ' ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΣΚΙΑΖΕΤΑΙ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΣΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ.
ΤΟΥ ΕΒΓΑΛΕΣ Τ' ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΚΑΙ ΑΡΡΗΤΑ ΔΗΛΩΝΕΙΣ,
ΚΑΙ ΚΕΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ, ΕΣΕ ΘΕ ΝΑ ΜΕΙΩΝΕΙ.
ΤΟΝ ΕΙΠΕΣ ΨΕΥΤΗ ΚΙ ΑΛΟΓΟ, ΝΟΟΣ ΔΙΑΖΕΥΓΜΕΝΟ,
ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΠΙΜΗΘΥΣΕ, ΣΕ ΛΕΕΙ ΞΕΠΑΣΜΕΝΟ.
ΕΔΕΙΞΕΣ ΤΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ,
ΚΕΙΝΟΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΚΕΝΤΑΥΡΟ ΛΟΓΙΖΕΙ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ.
ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΡΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΥΜΑ,
ΚΟΚΚΙΝΑ ΤΩΡΑ ΔΑΝΕΙΑ, ΝΑ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑ.
ΚΑΘΕ ΑΛΑΦΡΟΪΣΚΩΤΟΣ, ΓΟΝΟΣ ΕΠΙΜΗΘΕΑ,
ΤΟΝ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟ, ΠΡΟΣΜΕΝΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.
ΜΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΘΕΛΕΙ ΟΡΓΩΜΑ, ΠΟΝΟ ΚΡΑΤΑΙΟ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟ
ΡΙΖΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΘΕΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙ ΔΡΟΜΟ
ΚΑΘΕ ΑΞΙΑΣ ΕΡΓΙΟΝ, ΜΕ ΝΟΗΣΗ ΠΟΙΗΤΑΙ,
ΣΤΕΡΕΟΝ ΒΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΕΤΣΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΤΙΤΑΙ
Πτολεμαίος

Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014

Πάλλετ᾽ ἡ Εἰμαρμένη

Διὸς Παρθένος κορασὶς, πάλλει τὴν Κληρωτίδα.

῾Ελλήνων τὸ ᾽Ιχὼρ καλεῖ, νὰ ἂγουν τὴν Πατρίδα.

Νάρκη καὶ Λήθη πολεμᾶ στῆς Νόησης τὸν Οἲκο.

Ὓπνου τὰ πονηρὰ δεσμὰ σαλπίζοντας τὰ λύει.

Ἢρωες τώρα καὶ Θεοὶ εἰς Πτόλεμον ὀδεύουν.

῀Αντίνοου τὴν κεφαλὴν πρώτη νὰ βροῦν γυρεῦουν.

Τὶ κι᾽ ἂν μᾶς θωροῦσανε νεκρούς τἰ κι᾽ ἂν πνοἠ δὲν εἲδαν;

Στἠ στάχτη μέσα Φοίνικες, στα κύματα Γοργόνες.

Πόσοι μας πολεμίσανε; Πόσοι τους πιἀ ὑπάρχουν;

Μἐ μιᾶς ἑλιᾶς ξερόριζο, καἰ ἓνα λιθαράκι

Παίδες τοῦ Δευκαλίωνα γεμίζουν κάθε όχθη.

Πυρός καὶ ῝Υδατος σεῖς γέννημα Φαῦστε τὴν Οἰκουμένη.

Δῶστε Λαμπρὸ παράδειγμα. Οὒτ᾽ εἶν᾽ ἡ Εἰμαρμένη.


Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

Έρως Ζωή και Θάνατος

Έρως Ζωή και Θάνατος

Ζώη είναι ο Ἐρωτας, και Θάνατος αντάμα.
Ποία Ζωή τον κράτησε σφιχτά για να μή φύγει;
Ποιός Θάνατος τον έκανε ποτέ να ξεχαστεί;

Του Χρόνου εσύ Προπάτορας,Του Χώρου ο Καλιτέχνης.
Αόρατοι οι τρόποι σου, και ορατά σα έργα..
Χάος και Γαία έσμιξες, των πάντων ο Κοσμήτωρ.
Πέμτον Αυτόν εμέτρησαν, στοιχείων ταξιθέτη
Δίχα εκείνου χάριτος, κόσμος ουκ εσυνετέθει.
Άτεκνος κείνος χάρισε εις πάντας απογόνους.

Δίας ο παντοδύναμος, Έρωτος εί δεμένος
Η Ήρα ού κατάλαβε τις μηχανές του Νέου.
Τις κόρες εβασάνιζε, τα βέλη που πληγώσαν.

Πρώτων eσύ Τρισμέγιστων Έρωτα αριθμήσαι.
Αρχέγονος υπάρχων τε, Νέον σε ονομάζουν.
Τάρατε πάντα άλογα, ποιών Λόγου τα τέκνα.

Όστις σε φιλοσόφησε, ποτέ εσέ δε γεύθη.
Κι᾽όσοι εκ σού μεθύσκουσι, κανείς δεν σε γιγνώσκει.
Τα βέλη δε ξεχώρισαν θεούς από ανθρώπους.

Όστις σε αναζήτησε, μάταιος αυτού ο πόνος.
Αλοίμονο τοις νεαροίς που Σε καταφρονούνε.
Δέσμιοι αυτοί έως θάνατον, για να ξαναγενιούνται.

Πτολεμαίος

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012

ΓάΜα

Solar eclipse graph in Greek

Γα Μα, Ελ Λας, Ελ Ηλιού φαεθούσα,
εν ύδατου ηέρος, κυκλουμένη ούσα,

θαλάττων ζωηρών μαλάττουσα,
πάσης ψυχής εν Δια φέρουσα,

όρμος και λιμήν ονείρων αθανάτων,
πάγος στερρός λόγιων νοημάτων.

Giulio Romano - Victory, Janus, Chronos, and G...Μάτερ Ολυμπίων νέκταρος θρέφουσα,
Τάρταρου νεκρών και Ηλυσίων έχουσα.

Ηλίου τε και Μηνής ομούσια
σύμπαντος ζωής εκκολάπτουσα.

Έρως τε και Άνω Όριον γλυκώς σε τυλιγμένη,
τέκνα αφθόνως έπλασες παντού ποικιλομόρφως,

τιμώμεν σην αξίωσιν μέτοχοι θείας δόξης,
θεία θέα θεάμενοι, θεώμεθα βραχύβιοι.


Πτολεμαίος

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

Στάχτες στη Παραλία.

Cornelia rejects the crown of the Ptolemies
Cornelia rejects the crown of the Ptolemies (Photo credit: Wikipedia)

Κάποτε ως Πτολέμαρχοι, Ευόνυμοι σωτήρες .
Στης μεσογείου την Κοσμόπολη την όμορφη λουομένη.

Του υποδηματοποιού ο κούρητας, ρολόγια έχει στήσει,
πλατείες τώρα δίκνυαν  ωρών ροής το ύδωρ.

Το όνομα του έγινε τ᾽ανέμου το τραγούδι,
που το ψελίζει έλλογα ο Λύβας στο Αιγαίο.

Πόσες ψυχές γεμίσανε μελάνια τους παπύρους,
λόγια σοφά και έντεχνα, φωτίζοντας σκοτάδια.

Χωρίς Ερμού τα φτερωτά, Γοργόνος τις λεπίδες
Ερατοσθένη πως μετράς της Γης το κύκλον όλον;

Ίππαρχος και Αρίσταρχος μετρούν τα όσα βλέπουν
Νοός λαμπρού τα όρια γίνονται οι ιδέες.

Πόσο να κλάψω για να πω το πόνο που εχάθη,
στη χοβολή και το καπνό άφησαν τα γραπτά μου.

Φοίνικα εσέ παρακαλώ, μην ανασταίνεις μόνος,
φέρε το Φως το Ένδοξο πίσω από τις στάχτες.

Πτολεμαίος

Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012

Morality and Rationality, Philosophy and Science, Good and Evil.

Bust of Ptolemy I Soter, king of Egypt (305 BC...
Bust of Ptolemy I Soter, king of Egypt (305 BC–282 BC) and founder of the Ptolemaic dynasty. The identification is based upon coin effigies. (Photo credit: Wikipedia)

The term “morality” can be used either
  1. descriptively to refer to some codes of conduct put forward by a society or,
    1. some other group, such as a religion, or
    2. accepted by an individual for her own behaviour or
  2. normatively to refer to a code of conduct that, given specified conditions, would be put forward by all rational persons.

Ethics is the greek word for morality.

Ethics derive from ethos which is habit of the many.

Ethos comes from the habit of one or a few members of a social circle as a ceremonial expression.

Rational is the logical person.

Logical is the person who uses observed activities of the environment and the population known to, seen or heard of this individual. Logos is the greek word for reason.

So there must be an experience, observation and sequential derivation of reasonable thinking.

Reasons are developed through causes and results exposed or experienced within the past social content borders,

Also the person must belong to an environment with activities and people where these events can or have been observed.

So, the environment (physical or / and social) is playing part of what is observed, when , how, why, how often, where and so on. The role of the environment can be seen as source, result or a combination of both roles for the observations.

So, the logic or rationality is affected by the physical and social aspects of the so called logical person.

So, both morality and rationality are part of the social context, designed, influenced and influencing in the forms of acceptability and traditional or ceremonial social environment.

But , we did not clarify if the observations are “correctly” done, examined or explained in an objective manner, way from any subjective feeling, expectation or otherwise social influence.

How can we be objective? We are as objects part of the physical context, interdepenting to the surroundings, we are subjects with subjective understanding of the objects and events around us.

No observation can happen without affecting the observation.

A philosopher must do the ground work for science. Preparing the mental borders of ideas, breaking borders of ideas and focusing on a new perspective of any old idea.

A philosopher must distant him/herself away from the events / activities as much as to be able to understand almost every aspect in question but also as much as not to have any measurable impact of the outcome of the measurement, or to be able to explain by how much or how the observation measurement is affected.

According to the above we understand that anyone who is using the words morality or ethics, without touching the enclosing limits of these definitions, is morally wrong in a larger or different time or space context.

Good and evil are strongly correlated to the social, ceremonial, local, time and size related social borders. And that is why a person differs from the family, a family differs from ward neighbours and their ancestors, a ward differs from a town and so on ...

For the above differences Aristoteles wanted to introduce to all city states of Hellas a common educational ground, and thus minimise the misunderstandings of local expressions, ceremonies and traditions. Common education creates a feeling of common social expressions, cohesion and conflict resolution methodology.

English: Front and back of a coin with the hea...
English: Front and back of a coin with the head of Ptolemy Soter on one side and an eagle on the other. (Photo credit: Wikipedia)
For  good, it is defined as personal (egoism), group (sectarian) , ethnic (national), common for all humans (philanthropic) and global (environmental). Not all levels of definition are compatible with each other and above all a tiny membrane separates the ego from the external (whatever it is).

Egoism is not always against the rest, as some see the protection of a larger group to be better fought through the protection of the self first (freedom of expression for example). And again not all egoism based fights benefit anyone else except the own self.

In a similar way we can express what evil is defining its levels of negative experience in a person's self (e.g. suicide). group (e.g. deflection), ethic (e.g. treason), common (humanitarian disaster) or global (natural disaster).

Neither of the above two (good and evil) can be understood outside a context definition, and according to point of the borders of the perspective the same event can be explained as good or
as bad in the same time.

Absolutism and dogmatism are always short lived, as much as this sentence, when it can be seen outside the above mentioned borders of social understanding and experienced knowledge base.
  1. http://plato.stanford.edu/entries/morality-definition/ 
  2. http://philosophynow.org/issues/1/What_Is_It_To_Be_Rational

Ptolemy Soter
 

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

The island of Spinalonga (official name: Kalid...
The island of Spinalonga (official name: Kalidon) is located at the eastern section of Crete, near the town of Elounda. The name of the island, Spinalonga, is Venetian, meaning "long thorn", and has roots in the period of Venetian occupation. This location is also the setting for Victoria Hislop's bestselling novel The Island and Werner Herzog's experimental short film Last Words. (Photo credit: Wikipedia)
Από τους πρώτους ανθρώπινους οικισμούς που βασίστηκαν σε μόνιμες πηγές τροφής (αγροτική παραγωγή) , ο εορτασμός και η ανάγκη έκφρασης της δύναμης του γεγονότος, έκανε τους ανθρώπους να δημιουργούν μνημεία προς ενθύμηση του τόπου και του γεγονότος. Ένα από τα πιο αρχαία τοιούτα μνημεία βρίσκεται στη περιοχή της αφρικανικής πεδιάδος που ο σίτος από εύθραυστος έγινε συνδεδεμένος στο στάχυ του άρα συλλέξιμος και καλιεργήσιμος.

το θαυμαστό του γεγονότος προσωποιήθηκε και θεοποιήθηκε. Η μόνιμη τροφή έκανε τους ανθρώπους να "γεννησουν" θεούς.

Μέχρι τότε οι θεοί τους ήταν οι πρόγονοι πατριάρχες και μητριάρχες που φρόντιζαν, εκπαίδευαν και προστάτευαν τους απογόνους τους.

Έτσι οι γηγενείς θεοί ήταν οι δεύτερης γενιάς θαυμαστοί, μετά από τους προγόνους.

Όταν οι οικογενειακοί οικισμοί μεγάλωσαν αρκετά και οι τέχνες των μελών των κοινωνιών διευρύνθηκαν, νέες θαυμαστές έννοιες θεοποιήθηκαν και προσωποποιήθηκαν από διάφορους ανθρώπους και τις οικογένειές τους.

Οι Ελληνικές Πόλεις Κράτη , είχαν γενεαλογική , οικογενειακή και θρησκευτική συνοχή, αλλά δεν ξεχνούσαν ότι αν και ήταν διηρημένοι σε κρατικές οντότητες διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών, όλοι τους ήταν συγγενείς Έλληνες από τις ίδιες πατρογονικές ἤ μητρογονικές ρίζες , δόξαζαν με τον ίδιο τρόπο κατανόησης τα θαυμάσια του κόσμου τους , ότι τους προξενούσε δέος και βιοποριστική ικανότητα ώς Δεότητες (Θεότητες) και από το πλήθος των εννοιών που προξενούν δέος, έχουμε την πολυδεϊστική έννοια της φυσικής θρησκείας , όπου κάθε ενήλιξ είναι ϳερός (ιερέας) των τυπικών τελετουργικών ηθών.

Όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι πολέμαρχοι που αναζητούσαν τον έλεγχο πολλών λαών, μεγάλων εκτάσεων και διαφορετικών πολιτισμικών ενοτήτων, που είχαν απορρίψει την έννοια πολιτειακών και κοινοπολιτειακών θεσμών ως μεθόδους κυβέρνησης και αναζήτησαν αυταρχικά την επιβολή της επιιθυμίας τους σε πολλούς λαούς, είδαν ότι οι στρατιωτικές κτήσεις αλλάζουν εύκολα χέρια αφού το κόστος και η αδιαφορία για τους ίδιους σκοπούς τους δεν είναι το όνειρο και των κατακτημένων λαών, κατανόησαν ότι νέες "κοινές / καινές" ιδέες θα έπρεπε να είναι μέρος του πολέμου κατάκτησης των λαών.

Από αυτή την ιδέα , γεννήθηκαν οι αυτοκρατορικές θρησκείες, που ως εχθρό τους έχουν τη πολυπολιτισμικότητα και την κατά γένος / τόπο θρησκεύματα. Έτσι άρχισαν οι επιβουλές στις πολιτισμικές και θρησκειολογικές συνήθειες , επιβάλλοντας καινές θεσμοθετήσεις και τελετουργίες που όλες έχουν ως κύριο θέμα αναφοράς τον Αυτοκράτορα ως νέο θεό ή ανώτατο αντιπρόσωπο το Μοναδικού Ανώτατου Θεού.

Αυτή είναι η δικαιολόγηση της ύπαρξης των μονοθεϊστικών θρησκευμάτων στη Γη από ανατολή μέχρι και δύση. Οι αυτοκρατορικές εξουσίες είναι ανίκανες να έρθουν κοντά σε κάθε διαφορετικό λαό που επιβάλλουν την επικυριαρχία τους και έτσι εκτός από ένα βαριά κοστολογημένο στρατό με όπλα, χρειάζονται και ένα μεγάλο στρατό από ελεγκτές νοητικής κυκλοφορίας που θα επιβλέπουν την "ορθή δόξα" των υπηκόων. Κάθε μή ορθόδοξος σημειώνεται και παραπέμπεται για "συνετισμό" ή "κάθαρση" γιατί δεν θέλει ο αυτοκράτορας να διαβρωθεί η ορθοδοξία της γνώμης του και η αυθεντία της θεϊκής του εξουσίας. Ονομάζεται Ανορθόδοξος, Αιρετικός και Κολασμένος !  Ποιός;  Ο κάθε ελέυθερα σκεπτόμενος Άνθρωπος. Είναι επικίνδυνοι οι ικανώς κριτικά σκεπτόμενοι, είναι εχθροί του δογματισμού / σκοταδισμού. Δεν είναι πρόβατα για άρμεγμα και σφαγή, αλλά "μολυσμένα" με "μεταδοτική νόσο" της ελεὐθερης σκέψης που διαβρώνει τις σαθρές βάσεις του δογματικού αυτοκρατορικού μονοθεϊσμού. (Οι αυτοκράτορες θέλουν να έχουν την αποκλειστικότητα της δόξας και δημοσιότητας)

Ο αυτοκρατορισμός δεν ανήκει στο πολιτικό αίσθημα του Έλληνα. Ο Έλληνας θέλει να είναι πολίτης , υπεύθυνος, δικαστής, βουλευτής, χορηγός,αρωγός και θεριστής των καρπών της Πόλης του. Είναι κοινωνικό ζώο (ζει με κοινές κατανοήσεις και σκοπούς) αλλά και Μονάς παραγωγική τείνοντας να προσφέρει μέρος από τις προσωπικές επιτυχίες στο κοινωνικό σύνολο που του δίνει τη δυνατότητα να επιτύχει.

Ζει ως Άρχων του εαυτού του αλλά και τη Πόλης. Ο Αυτοκρατορισμός του αφαιρεί όλες αυτές τις Ιδανικές Αρετές, άρα κανένας Έλλην στη παιδεία και νοοτροπία δέ δεχεται αυτοκρατορισμούς και τους δογματισμούς που επιβάλλει γαι να αυτοδικαιολογηθεί τιούτου είδος διοικητικό σχήμα.

Το Αυτοκρατορικό σύστημα του Μεγάλου Αλεξάνδρου βασίστηκε στην Αριστοτέλεια Παιδεία του, αναμιγνύοντας τους λαούς και τις παραδόσεις τους ώστε να αποτραπεί ο δογματισμός και να επιτραπεί η σμίξη γνώσεων και παραδόσεων, μειώνοντας τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις από το ύψος της διαφοροποίησης και αποξένωσης στο βάθος της αλληλοκατανόησης και συμφιλίωσης των λαών.

Αλλά όλοι οι λαοί δε γεννήθηκαν και ανατράφηκαν ως Κοσμοπολίτες Έλληνες και έτσι το όνειρο του μεγάλου βασιλιά έμεινε ζωντανό μόνο για όσο καιρό και εκείνος ήταν εν ζωή.

Ο χριστιανισμός (ορθοδοξία,καθολικισμός κλπ) , ο μωαθεθανισμός (σουνίτες, σηίτες κλπ) και ο εβραϊσμός (φαρισσαίοι, καραΐτες κλπ) βασίζονται σε αυτοκρατορικές ιδεολογίες κτήσεως και διήκησης του κόσμου όλου. Άρα είναι βασισμένα σε αυτοκρατορικά κόμματα βασιλέων (θεωποιημέων ή θεϊκώς απεσταμένων) και όσοι είναι εκτός των δογματικώς δομημένων κομμάτων είναι εχθρός και άξιος τιμωρίας ως προδότου του θεολογημένου κομματος.

Οι φυσικές θρησκείες δεν έχουν δόγματα, δε χωρίζουν καλούς από κακούς , δικούς μας από αλλότριους, κολασμένους και αγιασμένους. Οι φυσικές  θρησκείες βασίζονται σε τελετουργικές συνήθειες συμβολισμών παρά σε δογματισμούς αποκλεισμών όπως έχουν οι ιμπεριαλιστικές (αυτοκρατορικές) θρησκείες.

Ορθόδοξος είναι αυτός που δεν έχει προσωπική άποψη, σκέψη ή κατανόηση (δείτε το Oxford dictionary)

Τα κενά των μονοθεϊστικών ευρημάτων σκέψης, συμπληρώνονται από τις κατά τόπους νοοτροπίες, φιλοσοφίες και παραδόσεις. Δεν είναι δυνατόν ένα απαράδεκτο σύστημα αυτοκρατορικής δικτατορικής θρηκειολογίας να έχει ικανότητα και καλύψει όλες τις ανθρώπινες σκέψεις , αναζητήσεις και επιθυμίες.

Όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες είναι συνκρητισμός ιδεολογημάτων, σκέψεων, φιλοσοφημάτων, δεισιδαιμονιών και μελοντολογημάτων τρομακτικής κρίσης κατά των "άπιστων".  Τα άδεια σκεύη κρότους μεγάλους κάνουν. Οι άδειες ιδέες  πόλλά τάζουν.

Πτολεμαίος


Enhanced by Zemanta

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Ο Οδυσσέας στη νήσσο της Κίρκης

Ελληνικά: Μικρό άγαλμα της Υγιείας. Μέσα του 2...
Image via Wikipedia
Κύματα λήθης έζωσαν το έντεχνο μυαλό σου,
ψάμμος χρυσή σου θόλωσε τα πύρινα σου μάτια.

Του Ήλιου και του Ωκεανού η κόρη σε κρατάει
στ᾽ αδράχτι του χρυσού αργαλειού σου πλέκει αλυσίδες.

Τι έγιναν οι σύντροφοι, που είναι η ναυς κρυμμένη;
Το χώμα τους εσκέπασε; Μελτέμια την επήραν;

Οι χοίροι αυτοί πού βρέθηκαν μέσα στ´ αρχοντικό της;
Τα Έρμα τα ζωντόβολα ακράτειας κατάρα.

Μη τώρα συ Προπύλαιος της Κίρκης θεωρείσαι;
Ο Άναξ σε εκάλεσε συμπόλεμος να γίνεις.

Αλλ᾽ Αγροτήρ επίκουρος τα βότανα κομίζεις
σκουτάρι στα πικρόχολα κεράσματα της Νύμφης.

Θείον το δώρον και καλό Τρισμέγιστε χαρίζεις
άλλον να μή μαγέψουνε τα βότανα της Νήσσου.

Θεός τριών αρχέγονος σαγήνη ετοιμάζει
αισθήσεων ολότελα το Νου αυτός καλύπτει.

Ερμού τα χόρτα έσωσαν το σώμα μην αλλάξει,
Του Έρωτα τα έντεχνα κανείς δεν αποφεύγει.

Ο Άναξ εσκλαβώθηκε δίχως χαλκού τα είδη,
είδος ξένης αισθήσεως και ονειροτροφούσας.

Τους χοίρους δε βαρέθηκες να έχεις για συντροφία σου;
Άναξε πλέον , απέπλευσε , γίνε ξανά Ηγέτης.

Η Κίρκη σε απόλαυσε, πήρε το μερτικό της
γόνοι του Πολυμήχανου στη μήτρα της σαλεύουν.

Μνήμη της πολυβάσανης φέρε και συ στο νου σου
η Πηνελόπη δε βαστά να μη σε έχει Κύρη.

Ιθάκη που τον έστειλες , όρκους ανδρών τηρώντας;
Μνηστήρες σε τυλίξανε και τρων το βιός σου όλο.
English: Woman from Delphi Ελληνικά: Γυναίκα α...
Image via Wikipedia

Τι Θείον και απρόσμενο , πλέγμα της ιστορίας;
Η φύλαξ φυλακίστηκε,στην του  Παιδός πλεκτάνη.

Η ναυς λιμήν επέστρεψε Ταξιδευτή να πάρει ,
οι χοίροι απελεύθεροι, ναύτες την επιβαίνουν.

Πικρή της Κίρκης η στιγμή, τον Άνδρα να αφήσει
τα ξόρκια δεν ειν᾽ αρκετά για να τον αποκτήσει.

Χρόνια πολλά κι αν πέρασαν, το έχει μες τη σκέψη.
Υιό θα στείλει Άγγελο πίσω να της τον φέρει.

Ο άγγελος τον θάνατο είχε συμπορευμένο,
σώμα νεκρό ανέραστο η Κίρκη σε ξανάδε.

Σμίξανε οι απόγονοι και πρόγονοι σε ένα
Αθάνατοι υπάρχουνε μέσα σε κάθε Μύθο.

Του Ταξιδιού τα έλλογα, Μνήμες γερές αφήνουν
σκόνη Αστέρος είμαστε , κι εκεί εμείς κοιτάμε.

Πτολεμαίος

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Λίθοι Ὀμιλοῦντες

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Αμβροσίας μέθυσος

Ptolemy_I_British_MuseumImage via Wikipedia
Φως και Ρέα αεί μεταλλάσονται και μεταλλάσουν πάντα.
Ύπαρξις δωρεά, χάρις εύψυχον, Συ θεούργησε και αιώνιος μείνε ιδέα.
Δίκαιον το αγαθόν, θείον η αγάπη, έχε τα πάντοτε θερμά, χρηστά λειτουργημένα.
Έρως και Χάος συν τη Γα, Τρόπος Ποιόν και Τόπος, μίξιν απέρατη ανθρώπου όψιν έχει.


Εις το καιρό της στάσης σου, ενάρετος συ πληρώσου.
Μη πως εις ανάστασιν, κακών και αδίκων λύτρωσιν νέμεσις σε πειράζει.
Σώσαι σε αλλότριος μη χρη μη σε σπλαχνίζει.
Σκλάβον αλλά και υπόχρεον Αλλότριος σε θέλει.

Ζεύειν τα Διάσπαρτα ενάρετα στολίδια πνεύματος και σώματος, καιρός του Ζείν.
᾽Αρηειν τα ελλατώματα που Δείμος και Φόβος φέρουν, γνώσιν αποκομίζοντες και τούτη δε κοινήν.
Αμάθειας τέκνα έσονται Δείμος και Φόβος, διδάσκαλοι εις τους απαίδευτους και μαλθακούς.
Θάνατος ουκ εισέρχεται εις Ζέαν Ήραν πνέουσα, παρά σε ζώσες σάρκες έμαθε μέλλον να τις προσφέρει.

Ει ζην γνωρίζων μέτρα άρισταν, νοείν τε και διδάσκειν
δίδαγμα ζων παράδοσε Πλούτωνι το κουφάρι
Ζήνα φωτεί συμμέτοχον τη κόρη σου ορίζειν.
Ζειν αμβροσίας μέθυσος, στις μνήμες θεών και ανθρώπων.

Πτολεμαίος.

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Άκαρδοι καιροί (κατά το Α της Ελληνικής )

Άκαρδοι καιροί (κατά το Α της Ελληνικής )

Ἂατοι οι τοκογλύφοντες Ελλάδος βιόν , αβρά καταπίνουν τον τόπο μας.
Αάατοι οι κυβερνήτες της πατρίδος, αβροτάζοντες  μεριμνείν το κοινό αγαθό.

Αγανακτούν οι πολίτες, αγείρονται στις πλατείες ως εν τη αγέλη αγήνωρες να δείξουν.
Το άγος της ψήφου ως Ερυνείας σκιά τους κατακαλύπτει.

Την αγαθίδα της Αριάδνης από το λαβύρινθο του κάθε αβληχρός τώρα ζητά να βρεί.

Ἂγγελος δεν φαίνεται νέων αγαθών κοντά μας, μηδέ αγαυός ό άναξ μας που χρόνια κυβερνούσε.

Μόνοι μας και ἀδευκοί ἁμαρτωλῶς αγόμεθα, ἀδολεχσούμε ἀχρόνως.
Ἂελλα τώρα ἒρχεται και μεις χωρίς λιμένα, ἂρμενα μεσ' το πέλαγος μ' ἀήσυλους ταγούς.

Αἰγιαλόν γυρεύομεν αἰδόμενοι πεπραγμένων, αἰσθανόμενοι την αἲολον πνοή του μέλλοντος μας.
Αἰτέοντες, το αίσχος μας κινεί την ἂκατο μας, ἂλαστος ξανά ἒρχεται σε μας ο Ἐπιμυθεύς.

Ἂκος ἀφροσύνης ἐπιθυμούντες , ἀλείτες ἀλαόμεθα ἂλιων θυμών.
Ἀσκληπιός ἡ ἀλήθεια και ἂκος ἡ σωφροσύνη, ἂλπιστος ἡ ἀλφή ἂμα τῃ ἀναστάσει..

Πτολεμαίος



Καμία σχέση δεν έχει ούτε με την 'Πόλη', όπως μερικοί φαντασιώνονται, ούτε με τη ΄χούντα των κουκουλοφόρων', όπως ευφάνταστα άλλοι επινόησαν.

Οι "οχτροί" είναι συγκεκριμένοι, και δεν είναι στο πρόσωπο άλλων λαών.

"Να σκοτώνονται οι λαοί για τ'αφέντη το φαΐ" έγραψε ο Βάρναλης και τραγούδησε ο Νίκος.

Αυτό σε όσους χρησιμοποιούν τη φωνή του για να ξυπνήσουν αισθήματα μίσους χωρίς λόγο, αντί να δουν τον πραγματικό εχθρό, το κεφάλαιο και τους εκφραστές του, που έχουν βασανίσει το λαό μας με πολέμους, δικτατορίες, εξορίες και φυλακές.




Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Λουκάς Θάνου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Άλλες ερμηνείες: Νότης Σφακιανάκης

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό
και μ' αφήναν νηστικό

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ
για τ' αφέντη το φαί

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...

Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...