Ο Αλέξανδρος Ωνάσης, ο πιλότος Μακ Κάσκερ, και ο ντετέκτιβ Δημήτης Χαλκιαδάκης

Τις συνθήκες θανάτου του Αλέξανδρου άρχισαν να διερευνούν οικειοθελώς και... ντετέκτιβ, με στόχο βέβαια να εισπράξουν το ποσό της επικήρυξης. Ενας εξ αυτών, ο Δημήτρης Χαλκιαδάκης, σκοτώνεται σε τροχαίο δυστύχημα στις 17 Απριλίου 1975, όταν έπεσε από μια γέφυρα στο ύψος των Καμένων Βούρλων. Λίγες ημέρες πριν είχε υποστηρίξει σε συνεντεύξεις του ότι «διέθετε σειρά στοιχείων για τον θάνατο του Αλέξανδρου Ωνάση». Σήμερα η σύζυγός του κυρία Τόνια Κολυβά-Χαλκιαδάκη, η οποία είναι δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Ζωγράφου, υποστηρίζει ότι «ο σύζυγός της επέμενε πως βρισκόταν κοντά στην εξιχνίαση της υπόθεσης και ότι τα ντοκουμέντα που διέθετε χάθηκαν από τον τόπο του δυστυχήματος», συμπληρώνοντας ότι το δυστύχημα δεν ήταν διόλου «τυχαίο».

Στα «σενάρια» των συνθηκών θανάτου περιλαμβάνεται και η διατύπωση ερωτημάτων για το θανατηφόρο τραύμα που είχε ο Αλέξανδρος Ωνάσης στην κορυφή της κεφαλής. Οπως αναφέρει ο κ. Γρηγόρης Κουρής, «το τραύμα αυτό δεν δικαιολογείται από τον τρόπο της πτώσης του αεροσκάφους στη δεξιά πλευρά». Κάποιοι μάλιστα συγγραφείς που έχουν ασχοληθεί με τη ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση έχουν προχωρήσει στην εκτίμηση ότι «ο Αλέξανδρος ξυλοκοπήθηκε στο νοσοκομείο της βάσης του Ελληνικού», χωρίς ασφαλώς και σε αυτή την περίπτωση να παρουσιάσουν συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία...

Ο θάνατος λοιπόν του Αλέξανδρου Ωνάση «συνδυάστηκε» αμέσως με την πτώση ένα χρόνο πριν στις 18 Φεβρουαρίου 1972 στη θαλάσσια περιοχή της Νίκαιας του οικογενειακού λίαρ τζετ του Ωνάση, με αποτέλεσμα τον θάνατο των πιλότων, των αδελφών Γιώργου και Δημήτρη Κουρή, δύο κυβερνητών που ετύγχαναν της απολύτου εμπιστοσύνης και εκτίμησης του Αριστοτέλη Ωνάση και κατείχαν μαζί με τον άλλο αδελφό τους Γρηγόρη Κουρή σημαντικές θέσεις στην Ολυμπιακή Αεροπλοΐα. Το λίαρ τζετ αναχώρησε το μεσημέρι της ίδιας ημέρας από την Αθήνα με προορισμό τη Νίκαια, όπου θα παρελάμβανε τον Αλέξανδρο Ωνάση για να τον μεταφέρει στο Παρίσι. Οπως αναφέρει ο κ. Γρηγόρης Κουρής, «η αναχώρηση του αεροσκάφους από την Αθήνα καθυστέρησε γιατί χρησιμοποιήθηκε ως "φόντο" για μια φωτογράφηση μόδας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Και αυτή η καθυστέρηση ήταν καθοριστική για τα σχέδια των δολιοφθορέων. Είχαν, όπως προκύπτει από όλες τις ενδείξεις, στόχο τον Αλέξανδρο».

Το αεροσκάφος κατέπεσε μερικά μίλια ανοικτά των ακτών της Νίκαιας, χωρίς ως σήμερα να έχει εκδοθεί από τις γαλλικές αρχές ένα πόρισμα για τους λόγους της πτώσης του αεροσκάφους. Σύμφωνα πάντα με τον κ. Γρηγόρη Κουρή, «μερικά τμήματα της ατράκτου που ανασύρθηκαν από τη θαλάσσια περιοχή της Νίκαιας είχαν ορισμένες σχισμές με φορά προς τα έξω, σαν να είχε γίνει έκρηξη στο εσωτερικό του αεροπλάνου. Ισως να υπήρχε ένας ωρολογιακός εκρηκτικός μηχανισμός που είχε προγραμματισθεί να εκραγεί όταν θα είχε επιβιβασθεί ο Αλέξανδρος».

Οπως υποστήριζε μηχανικός της Ολυμπιακής όμως, παρών στη διαδικασία της απογείωσης του μοιραίου Piaggio, «μόνο ο Μακ Κάσκερ ήξερε τι πραγματικά συνέβη εκείνες τις λίγες στιγμές στον αέρα. Μόνο αυτός ξέρει γιατί σκοτώθηκε ο Αλέξανδρος».

Ο Μακ Κάσκερ δεν έχει μιλήσει γι' αυτή την υπόθεση και «χάθηκε» από προσώπου γης λίγες ημέρες μετά το δυστύχημα. Επέστρεψε στις ΗΠΑ και έκτοτε δεν έχει δώσει σημεία ζωής.

Μοναδική «παρουσία» του το απολογητικό υπόμνημα που απέστειλε στις 9.6.1973 στον ανακριτή, όπου αρνείται οποιαδήποτε κατηγορία για πλημμελή έλεγχο των χειριστηρίων του αεροσκάφους».

Η δίκη για τον θάνατο του Αλέξανδρου Ωνάση πραγματοποιήθηκε έπειτα από διαδοχικές αναβολές, κυρίως λόγω της απουσίας του αμερικανού πιλότου Ντόναλντ Μακ Κάσκερ στις 7 Νοεμβρίου 1977. Δηλαδή σχεδόν πέντε χρόνια μετά το συμβάν. Κατηγορούμενοι επτά μηχανικοί της Ολυμπιακής και ο Μακ Κάσκερ, ο οποίος ήταν πάλι απών.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr 10/01/1999

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήταν σίγουρος ότι ο γιός του δολοφονήθηκε.

Τα ανάκτορα της Κλεοπάτρας Πτολεμαίας βρέθηκαν.

Τελικά βρέθηκαν τα βασιλικά κτήρια της Πτολεμαϊκής Αλεξάνδρειας.

A History of Christianity - Diarmaid MacCulloch Ιστορία του Χριστιανισμού

Ακόμα και αυτά που νομίζουμε ότι ξέρουμε, πρέπει να τα ακούσουμε από κάποιον εκτός του συνηθισμένου κύκλου διδασκαλίας.

A History of Christianity - Diarmaid MacCulloch

The History of The Talmud - Η ιστορία του Ταλμούδ

Ακούγοντας τις γνώμες των άλλων κατανοούμε τι είμαστε , τι είναι , τι δεν είμαστε , τι δεν είναι.

Ελλήνων Μούσες, Διάκοσμοι παντός Μουσείου

Apple iPad accessories

Κάποιοι νοσταλγούν κάτι από τα παλιά.

say what? afghanistan has $1 trillion in untapped mineral resources

Image via Wikipedia

Say What? Afghanistan Has $1 trillion in Untapped Mineral Resources?

The United States has discovered nearly $1 trillion in untapped mineral deposits in Afghanistan, far beyond any previously known reserves and enough to fundamentally alter the Afghan economy and perhaps the Afghan war itself, according to senior American government officials."



Και έλεγα τόσο καιρό γιατί να θέλουν τόσο πολύ να πουλήσουν Δημοκρατία στο Αφγανιστάν;

Με τόσο χρήμα και τόσα ναρκωτικά εκεί μέσα στα βουνά ποιος δε θα ήθελε να κυβερνάει.

Αν είχανε και κλιμάκιο από Έλληνες πολιτικούς εκεί για δύο χρόνια, θα το είχανε καταντήσει λακκούβα από βουνά στις κρατικές μίζες και ιδιωτικοποιήσεις.

Να λοιπόν που σε κάτι οι Ταλιμπάν είναι καλύτεροι από τους δικούς μας. Εκείνοι πολεμάνε να εκδιώξουν τους κλέφτες με εμφάνιση και ρούχα Δημοκρατίας.

Εμείς που τους νταντεύουμε τόσα χρόνια, μας έχουν ταράξει από τους λογαριασμούς των κουστουμιών Δημοκρατίας που πληρώνουμε για αυτούς.

Και μη ξεχνάτε, οι λογαριασμοί θα συνεχίσουν να έρχονται για τα επόμενα 200 χρόνια μόνο αν σταματήσουμε το κλέψιμο τώρα και στο εξής.

Related articles by Zemanta

• Biz Brief: Afghanistan Harbors $1 Trillion in Mineral Wealth (dailyfinance.com)
• Afghanistan Mineral Deposit Discovery: Afghan Economy, War Could Be Altered By Nearly $1 Trillion In Iron, Copper, Cobalt, Gold, Lithium (huffingtonpost.com)
• U.S. Identifies Vast Riches of Minerals in Afghanistan (miningne.ws)
• The Vast Riches of Afghanistan (powerlineblog.com)
• Insane Mineral Reserves Found In Afghanistan (oliverwillis.com)

Σε τι χρειάζονται οι ελληνικές φρεγάτες και θωρηκτά πλοία;

Image via Wikipedia

Για να μη τα λέμε ξανά ή ρωτάμε το τι χρειάζεται ο τουρκικός στόλος στο Σούνιο, η απάντηση έρχεται με Γλέντια μοντέλων με εφοπλιστές στο θωρηκτό Αβέρωφ! που βρήκαν τι ακριβώς θα κάνουν με τον Ελληνικό στόλο και πως αυτός θα αρχίσει να είναι όχι απλά χρήσιμος αλλά και κερδοφόρος.


Με άλλα λόγια, τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα περιπολούν τις ελληνικές θάλασσες, με εντολή Ελλήνων και με έξοδα που θα πληρώνονται από τα έσοδα των νυχτερινών πλωτών κέντρων διασκέδασης του Ελληνικού Στόλου.

Να δούμε τι θα κάνουν μετά και στα στρατόπεδα ...

Αν δούμε το πραγματικό τους πρόσωπο θα τρομάξουμε

Εάν βλέπαμε το πραγματικό εαυτό των πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων μας και τις κλοπές που μας χρεώνουν ακόμα και τώρα που μιλάμε για κλέφτες, θα κλαίγαμε όλοι μας κάπως έτσι:

Η άγνωστη πλευρά της χούντας

Του ΤΑΚΗ ΚΑΤΣΙΜΑΡΔΟΥ

Το πραξικόπημα δεν ήταν μόνο έργο αφρόνων αξιωματικών, αλλά προϊόν μακράς διαδικασίας απομόνωσης «συνοδοιπόρων» και κομμουνιστών και η διατήρηση ενός καθεστώτος προτεκτοράτου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.Xιλιάδες σελίδες έχουν γραφτεί για την προετοιμασία, την επιβολή και την εδραίωση του δικτατορικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967. Δεν υπάρχει πια αμφιβολία ότι η τυραννία που βίωσε η Ελλάδα δεν ήταν έργο μιας ομάδας «αφρόνων αξιωματικών», οι οποίοι απλώς διέπραξαν εσχάτη προδοσία. Υστερα «μέθυσαν» από την εξουσία σαν μία εφτάχρονη παρεκτροπή.


Η χούντα ήταν το υποπροϊόν μιας μακράς διαδικασίας, που ξεκινά μετά τον εμφύλιο πόλεμο, με την άνδρωση του ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών) στο παρασκήνιο και μπαίνει στην τελική ευθεία με το Ιουλιανό πραξικόπημα του 1965.

Κορυφώνεται την επόμενη περίοδο όταν παλάτι, ηγεσία της ΕΡΕ, άλλοι εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού κόσμου, στρατοκράτες και επίσημες ή μυστικές αμερικανικές υπηρεσίες εκπονούν πολλαπλά σχέδια εκτροπής (μεγάλη χούντα των στρατηγών, μικρή χούντα των συνταγματαρχών, «συνταγματικό» πραξικόπημα κτλ).

Ολοι έχουν και από μία «λύση» για τη μη νίκη του «μετώπου» (Κέντρου - Αριστεράς) στις επικείμενες εκλογές του Μαΐου, μη αυτοδυναμία της Ενωση Κέντρου των Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου, απομόνωση των «συνοδοιπόρων» και των κομμουνιστών, διατήρηση και ενίσχυση του μισο-αστυνομικού καθεστώτος και ενός ελληνικού προτεκτοράτου των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου. Κοινός στόχος όλων ήταν η αντιμετώπιση του λαϊκο-δημοκρατικού κινήματος και η κατάπνιξη των ριζοσπαστικών αλλαγών που κυοφορούνταν.

Ο μύθος της «αναίμακτης επανάστασης»
Σαράντα τρία χρόνια μετά τι νόημα έχει, πέραν της Ιστορίας, με ό,τι σημαντικό συνεπάγεται αυτή η αναφορά, να σημειώνεται η μαύρη επέτειος;

Υπάρχει μόνο μία απάντηση και είναι θετική. Κατ’ αρχήν για να θυμόμαστε ότι: Περίπου 87.000 πολίτες συνελήφθησαν, ανακρίθηκαν και βασανίστηκαν, κάπου 10.000 εκτοπίστηκαν και φυλακίστηκαν στα ξερονήσια, 4.500 οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι στα στρατοδικεία... Επισήμως 19 πολίτες δολοφονήθηκαν ενώ άλλες διάσπαρτες σχετικές πληροφορίες ανεβάζουν τον αριθμό σε 98...

Πρόκειται για ελάχιστα από τα ψυχρά στοιχεία που αποτυπώνουν τον πόνο και τον τρόμο που προκάλεσε στη φυλακισμένη Ελλάδα του 1967-1974 η χούντα.

Ερείπια και τραγωδίες άφησαν πίσω τους οι συνταγματάρχες, με το Κυπριακό να προεξάρχει ανάμεσα στα εθνικά θέματα. Αλλά ακόμη τον εξανδραποδισμό της πολιτείας και του πολίτη. Την εκχώρηση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ. Την απομύζηση του πλούτου της χώρας από την εγχώρια και διεθνή οικονομική ολιγαρχία. Την καθήλωση της χώρας για δεκαετίες...

Δεν είναι, όμως, μόνο το βαρύ «κόστος» της επταετούς χούντας που επιβάλλει να θυμόμαστε τη μαύρη επέτειο. Ανάμεσα σε άλλους πολλούς υπάρχουν και δύο, τουλάχιστον, ακόμη επίκαιροι λόγοι.

Το παραμύθι της «τιμιότητας»
Στις συνθήκες της σημερινής καθολικής κρίσης πληθαίνουν οι απληροφόρητοι που νομίζουν ότι υπήρχαν τότε «φτωχοί και τίμιοι» κυβερνήτες. Σ’ αντίθεση, υποτίθεται, με τους σημερινούς πολιτικούς. Οργιάζει η σχετική μεταμοντέρνα ακροδεξιά προπαγάνδα, η οποία, μάλιστα, βρίσκει παραδόξως πολλές φιλόξενες στέγες, πέραν των κρυπτο-ολοκληρωτικών εντύπων και της πλημμυρίδας των μισο-φασιστικών ιστοσελίδων στο Διαδίκτυο. Πρόκειται για πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας. Αξίζει ν’ αναφερθούν επιγραμματικά μερικοί μόνο χαρακτηρισμοί της χούντας, που προέρχονται από τα σπλάχνα της (Θ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Σταματελόπουλος κ.ά.):

«Υπάρχει ανηθικότης, αδικία, αδικία, νεποτισμός...», « η χούντα, ναι, καλοπερνά... κλέβει... «, «ευτελής ποιότης... και κακοσμία μεθόδων, αι οποίαι προσιδιάζουν μόνον εις φασιστικόν καθεστώς», «η συσσωρευθείσα υπό της τυραννίας κόπρος του Αυγείου...».

Αν δεν αρκεί αυτό το ήπιο, μάλλον, συλλογικό πορτρέτο, υπάρχουν κι άλλα πολλά παρόμοια σε ατομικό επίπεδο που αποδίδουν ο ένας «πρωταίτιος» στον άλλον. Οπως για παράδειγμα, οι Παττακός και Μακαρέζος στον Παπαδόπουλο: «Χρεοκοπημένος δήθεν ηγέτης... Ανερμάτιστος...», «η ανικανότης και η ακαταλληλότης του... η άφρων πολιτική του... αι αυτόχρημα εγκληματικαί ενέργειαί του...», «εφαρμόζει έναν καθαρόν καιροσκοπισμόν», «όλες οι ιδέες του ήταν κουβέντες επαρχιακού καφενείου...». Οπως κουβέντες καφενείου είναι τα περί «τιμιότητος» των αρχηγών της χούντας -λες και υπάρχουν τίμιοι τύραννοι- που υπενθυμίζουν το αβγό του φιδιού...

Τα... άλλοθι
Τα παρανοϊκά άλλοθι των δικτατόρων του 1967 μπορεί να προκαλούν σήμερα τη γενική θυμηδία και στον καιρό τους να ήταν κωμικοτραγικά. Αξίζει, όμως, ν’ ανακληθούν στη μνήμη οι πρώτες και αμέσως μετά την επιβολή της χούντας «δικαιολογίες» για το στρατιωτικοφασιστικό πραξικόπημα.

Για την εγκαθίδρυσή της σε πρώτη φάση κατασκευάστηκε από το κράτος και παρακράτος της Δεξιάς, τους στρατοκράτες και τους φορείς, γενικώς, της εθνικής υποτέλειας και αμερικανοκρατίας μια δήθεν πραγματικότητα. Ο πυρήνας της ήταν πως η Ελλάδα κινδυνεύει από τον παπανδρεο-κομμουνισμό. Μετά, εν ονόματι αυτής ακριβώς της φανταστικής πραγματικότητας, αμφισβητήθηκε η αναγκαιότητα της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του κοινοβουλευτισμού κι ύστερα ήρθε η χούντα. Το ίδιο σχήμα, χωρίς τανκς και κάννες όπλων, στη χώρα μας κι αλλού βρίσκεται σήμερα σε πλήρη ισχύ...

Στοιχεία
87 χιλιάδες πολίτες συνελήφθησαν, ανακρίθηκαν και βασανίστηκαν από την επιβολή της δικτατορίας έως την κατάρρευσή της...

10 χιλιάδες εκτοπίστηκαν και φυλακίστηκαν στα ξερονήσια και τα κάτεργα της χούντας...

5 χιλιάδες αντιστασιακοί οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι στα στρατοδικεία...

19 πολίτες δολοφονήθηκαν, χωρίς να υπολογίζονται οι δολοφονίες κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι άλλες διάσπαρτες σχετικές πληροφορίες που ανεβάζουν τον αριθμό σε 98...


katsimar@pegasus.gr
ΕΘΝΟΣ